Gorsedd Beirdd Ynys Prydain…

an Satharn, an 22ú lá de Mheitheamh 2019

Wczoraj, 21 czerwca, wypadło letnie przesilenie. Z tej okazji w Walii rozpoczął się, organizowany co roku w dniu przesilenia, Narodowy Gorsedd Walii.

Chodzi o zebranie nieformalnej organizacji, założonej przez Iolo Morganwga, który opracował również większość jej ceremonii.

Mając na uwadze to, jakim ekscentrykiem był Iolo, niemożliwe jest stuprocentowe potwierdzenie celtyckości wymyślonych przez niego rytuałów, chociaż z pewnością czerpał z tradycji moich braci. Część tego jednakże można potwierdzić, ale o tym za chwilę.

Pełna nazwa organizacji (będąca tytułem tej notki) brzmi: „Gorsedd Bardów Wyspy Brytanii”.

Jej działalność nawiązuje do przedwiecznych praktyk Druidów i jest związana głównie z innym walijskim wydarzeniem: trwającym przez tydzień Narodowym Eisteddfodem Walii.

Współcześni Bardowie po raz pierwszy zebrali się publicznie właśnie na Eisteddfod w 1819 roku, w gospodzie Ivy Bush Inn” w Carmarthen

Zarówno o Gorsedd, jak o jej nietuzinkowym założycielu, pisałem już na Polance przy okazji jednego czy dwóch wpisów o Celtach.

* * *

Gorsedd skupia ludzi mogących poszczycić się niebanalnym wkładem w walijską kulturę i historię. Nacisk kładziony jest w szczególności na tworzenie i propagowanie rodzimej literatury, muzyki i poezji.

Na czele Gorsedd stoi odziany w złote szaty „Arcydruid”, wybierany na jedną trzyletnią kadencję.

Do jego lub jej obowiązków należy nadzorowanie różnych ceremonii podczas festiwalu Eistedfodd. Arcydruidem może zostać tylko zdobywca jednej z trzech głównych nagród na tym festiwalu: Korony, Tronu lub Medalu w dziedzinie Literatury.

Po przyjęciu do Gorsedd, nowy członek może (choć nie musi) przybrać pseudonim lub nowe imię, tak jak to niekiedy czynią osoby wstępujące do zakonu.

* * *

Zwykle uroczystość wygląda tak, że Arcydruid wraz z pozostałymi członkami organizacji zbierają się na głównej scenie festiwalu Eisteddfod.

Arcydruid uroczyście ogłasza nazwisko zwycięzcy konkursu poezji, rozbrzmiewają dźwięki „Corn Gwlad” (rodzaj trąby), po czym zgromadzeni druidzi wspólnie odmawiają modlitwę.

Następuje chwila ciszy, po której Arcydruid trzykrotnie wyciąga miecz z pochwy i donośnym głosem woła po walijsku: „A oes heddwch?” („Czy jest zgoda?”). Na to festiwalowa publiczność odpowiada chórem: „Heddwch!” („Zgoda!”).

Arcydruid otrzymuje kosz kwiatów oraz „Róg Obfitości”, z którego upija łyk. Uroczystość kończy wspólny taniec publiczności i druidów.

* * *

Pisałem kiedyś o tym, iż starożytni Druidzi posiadali swoje rangi oraz przypisane do nich zadania.

W dzisiejszym Gorsedd także obowiązują trzy równorzędne stopnie członkostwa, nawiązujące do tamtych rang: Owaci noszą zielone szaty, Bardowie błękitne, zaś Druidzi białe.

Owy podział jest jedną z niewielu rzeczy, mających potwierdzenie w źródłach historycznych.

Według greckiego historyka i geografa Strabona, „Bardoi” byli poetami, pieśniarzami i genealogami. „O’vateis” pełnili przede wszystkim rolę wróżbitów, interpretowali zjawiska naturalne. „Druidai” byli z kolei ostatnią instancją w sprawach moralności, zgłębiali filozofię i medycynę.

Wszystkie trzy klasy wspólnie stanowiły pomost między członkami plemienia, a bogami oraz duchami przodków.

Ukazane tu trzy linie: /|\ symbolizują promienie Słońca. Współcześnie, jest to jakby godło Gorsedd.

* * *

Nie wiem jak Wy, ale ja się bardzo z tej notki cieszę 🙂

Zazwyczaj mija bowiem trochę czasu pomiędzy tym, jak dowiaduję się o jakimś wydarzeniu, a opisaniem go na blogu. A o Gorsedd dowiedziałem się zaledwie wczoraj 😀

* * *

Narodowy Gorsedd Walii

Powyższe zdjęcie druidów z Gorsedd oraz towarzyszącego tłumu na Eistedfodd wziąłem (podobnie jak oryginał tego postu) z facebookowej strony The History of Wales.

Reklamy