Category Archives: Tudorowie

Dynastia Tudorów 1485-1603.

The Tudor Dynasty from 1485 to 1603.

Kaplica świętego Jerzego. Część 2.

an Luan, 1ú lá de Dheireadh Fómhair 2018

Część pierwszą naszej podróży po tej windsorskiej kaplicy zakończyliśmy, przyjrzawszy się osobom spoczywającym pod ołtarzem. Teraz idziemy dalej…

* * *

Pod chórem:

JANE SEYMOUR

Trzecia, po Annie Boleyn, żona Henryka VIII. Przez swojego dziadka ze strony matki, Jane była potomkinią Edwarda III, a także dalszą kuzynką Anny Boleyn.

Jak już wspominałem tutaj, poród Edwarda VI był dla Jane bardzo długi i bolesny – trwał w sumie dwie noce i trzy dni. Już po chrzcinach malucha stało się jasne, że Jane z tego nie wyjdzie.

Królowa zmarła 24 października 1537, w pałacu Hampton Court. Pochowano ją 12 listopada.

Mawia się, że spośród swoich sześciu żon, Henryk największym uczuciem darzył właśnie Jane. Tylko ona bowiem zapewniła mu upragnionego syna.

W przyszłości mam zamiar napisać cykl o Jane i pozostałych żonach Henryka.

HENRYK VIII TUDOR

O tym jednym z najsławniejszych angielskich królów pisałem szczegółowo już w zalinkowanej przy Jane notce, a i bez tego jest on dosyć dobrze znany, więc wiele tu pisać nie trzeba.

W późniejszym życiu król zmagał się z postępującą otyłością, która ostatecznie przyspieszyła jego śmierć. Odszedł 28 stycznia 1547, w pałacu Whitehall. Spoczywa obok swojej ulubionej, trzeciej żony: Jane Seymour.

KAROL I STUART

Król Anglii, Szkocji i Irlandii od 27 marca 1625 do śmierci. Karol był drugim synem Jakuba I.

Rządy Karola miały dosyć burzliwy charakter i składały się głównie z przepychanek z parlamentem, gdyż władca wierzył w boskie prawo królów i miał zapędy absolutystyczne. Taka sytuacja doprowadziła ostatecznie w 1642 do wybuchu Angielskiej Wojny Domowej między rojalistami a siłami rządowymi.

Koniec końców wojska parlamentu pojmały Karola i jego los był przesądzony. Król został ścięty 30 stycznia 1649 roku, około godziny 14:00.

Oliver Cromwell nie zgodził się na państwowy pochówek w Opactwie Westminsterskim. 9 lutego ciało króla złożono do grobu w krypcie Henryka VIII, podczas ceremonii prywatnej.

Pod chórem spoczywa również syn królowej Anny – ostatniej przedstawicielki dynastii Stuartów na tronie. Chłopczyk urodził się martwy. Dokładna data nie jest znana, przypuszczalnie było to około roku 1698.

Krypta królewska:

JERZY III HANOWERSKI

Król Wielkiej Brytanii oraz król Irlandii od 25 października 1760 roku do swojej śmierci. Od 1 stycznia 1801: król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii wskutek unii realnej tych dwóch krajów. Jerzy III żył i rządził dłużej niż którykolwiek z jego poprzedników.

Największym wydarzeniem w czasie jego panowania (i zarazem największą, osobistą porażką) była wojna o niepodległość, oraz ostatecznie utrata, angielskich kolonii w Ameryce Północnej.

Pod koniec życia Jerzy całkowicie stracił wzrok i częściowo słuch. Cierpiał też na demencję i ogólnie, zaburzenia psychiczne. Tym ostatnim zawdzięcza przydomek „Szalony”, pod którym przeszedł do historii.

Jerzy III zmarł 29 stycznia 1820 roku, o 20:38 – niecały tydzień po jednym ze swoich synów. Króla pochowano 16 lutego.

JERZY IV HANOWERSKI

Król Zjednoczonego Królestwa od 29 stycznia 1820 do śmierci. Od 1811 przez dziewięć lat był regentem swojego chorego psychicznie ojca Jerzego III.

Ekstrawagancki styl życia Jerzego IV wywarł znaczny wpływ na modę i zwyczaje panujące w okresie Regencji. Dzięki ogromnemu urokowi osobistemu oraz nienagannym manierom, król zyskał sobie przydomek “Pierwszego dżentelmena Anglii”.

Od końca lat 20-tych XIX wieku, Jerzy cierpiał na coraz poważniejsze problemy zdrowotne, spowodowane uzależnieniem od alkoholu. Były to między innymi dna moczanowa, miażdżyca oraz porfiria. Król dokonał żywota 26 czerwca 1830 na zamku Windsor. Złożony do grobu 15 lipca.

WILHELM IV HANOWERSKI

Król Zjednoczonego Królestwa od 26 czerwca 1830 do śmierci. Młodszy brat Jerzego IV.

Stosunkowo krótkie rządy Wilhelma obfitowały w wiele reform. Weszła w życie nowelizacja kilkusetletnich tzw. „Poor Laws”, dotyczących żebraków i najbiedniejszych. Ograniczono wykorzystywanie dzieci jako siły roboczej, zniesiono niewolnictwo na obszarze niemal całego Imperium, zaś w 1832 zreformowano brytyjski system wyborczy.

W 1837, król zapadł na śmiertelną chorobę serca. Chciał jednak za wszelką cenę doczekać pełnoletności swojej bratanicy Wiktorii, aby uniknąć konieczności ustanowienia regenta po swojej śmierci.

Marzenie Wilhelma spełniło się, chociaż niewiele brakowało, by choroba pokonała go wcześniej.

Odszedł 20 czerwca 1837 roku na zamku Windsor, we wczesnych godzinach porannych. Władzę objęła jego bratanica: teraz już królowa Wiktoria, od dwóch miesięcy pełnoletnia.

W krypcie królewskiej spoczywają ponadto księżniczka Walii Charlotte (tragicznie zmarła córka Jerzego IV, której kiedyś poświęcę może osobną notkę); księżniczka Amelia Hanowerska; Edward August, książę Kentu (ojciec królowej Wiktorii); książę Franciszek Teck (ojciec królowej Marii); Maria Adelajda księżniczka Cambridge (matka królowej Marii).

Zakończenie nastąpi w części trzeciej…