O 14-letniej Polance :)

an Chéadaoin, an 17ú lá d’Fheabhra 2021

Niby po tak długim czasie człowiek powinien przywyknąć, ale mnie autentycznie co roku szczęka opada na myśl o tym, jak długo już Polanka istnieje i jak bardzo się rozwinęła na przestrzeni lat. Nie byłoby to możliwe ani wtedy ani teraz bez Was, Moi Kochani – bez Waszego wsparcia, dopingu, a niekiedy też rad i wskazówek, jakie mi dajecie.

Od lat powtarzam, że Życie Celta wprawdzie powstało w mojej głowie i jest to takie trochę pisanie dla siebie i „do szuflady”. Ale prawda jest taka, że to wyjątkowe Miejsce stało się i pozostaje wyjątkowe właśnie dzięki temu, co Wy wnosicie tutaj poprzez swoją obecność, komentarze i reakcje na każdy wpis. Nie przetrwałoby ono nawet roku, gdybym nie miał dla kogo pisać. To Wy jesteście spiritus movens naszych spotkań i dyskusji tu pod Wielkim Dębem.

Fakt, że znajdujecie tu jakąś rozrywkę i wytchnienie od codzienności. Że jakimś cudem wciąż udaje mi się Was porywać tym, co piszę i jak o tym piszę. Że moja pasja nadal, po tylu latach, się Wam udziela. Że część z Was wręcz czeka na moje posty (np. o Rodzinie Królewskiej) i nie czyta niczego z innych źródeł na dany temat, wierząc, że ja rzetelnie całą rzecz opiszę. Miód na serce.

Naprawdę. Kiedy słyszę lub czytam takie rzeczy, łezka w oku mi się kręci, wzruszenie niezmiennie ściska serce, a temu staremu gadule po prostu brakuje słów, żeby wyrazić wyrazić, jak bardzo kocham Was i ten blog.

Kocham tutejszą atmosferę, te wszystkie przyjaźnie, jakie się tu zapoczątkowały i rozwinęły. W wielu przypadkach relacje te nadal trwają i dawno przeniosły się poza ramy samego bloga.

* * *

Pierwszą moją czytelniczką w ogóle była Moja Mama 😀 17 lutego 2007 roku siedziała obok mnie, kiedy pisałem pierwszy post i konfigurowałem szablon na nieistniejącej już stronie blog.onet.pl. Do dzisiaj jeszcze czasami tu zagląda ❤

Bodaj pierwszą blogową Czytelniczką była Myshka, która zjawiła się u mnie we wrześniu 2007, jakieś pół roku po powstaniu Polanki. Dzisiaj wciąż jest obecna – i na niej i poza nią 😉

Podobnie jeszcze na Starej Polance poznałem moją cudowną Siostrę Margot, za której ciągłą obecność stale jestem wdzięczny 🙂

Towarzyszyła mi też Kasia: przyjaciółka z liceum, której pierwsze próby blogowe stanowiły dla mnie jedną z głównych inspiracji tego, co widzicie teraz. Wśród pierwszych Polankowiczów byli znajomi z dawnych czatów fantasy, jak też osoby z obydwu moich klas licealnych.

Przez te czternaście lat, metodą prób i błędów udało mi się wypracować taki kształt i koncepcję Bloga, jaką chciałem od samego początku. Przez ten czas przewinęła się tu, na krócej lub dłużej, cała masa fascynujących osób z niemal każdego zakątka blogowego (i nie tylko) świata. Wśród nich są:

Ania Mokuren i Jej porywające posty o Japonii.

Ania Olszewska i Jej zapierające dech wycieczki po szwajcarskich szlakach, połączone z głębokimi przemyśleniami biblijnymi.

Niezmiennie czarujący staropolskim klimatem Wachmistrz.

Stale skłaniający do refleksji Imć Vulpian, Errata, Ultra, Stara Panna, Szczurek, Agata, Rayvert, Joasia Marzycielka, JanToni lub Torlin.

Życiowo zachwycający Rivulet. Igorodzinka. Kasia Dudziak. Stokrotka. Karolina. Jotka. Agnieszka. Kasia Waleczna. Dudi. Frytka. Tajemnicza A.

Wzbudzające ogromną ciekawość blogowe enklawy Kneziowiska oraz Madagaskaru.

Szczególnym potwierdzeniem istnienia tutaj takiego wyjątkowego klimatu, o jaki od początku mi chodziło, jest obecność na przestrzeni lat Czytelników z moich ukochanych kręgów celtyckich czy brytyjsko-irlandzkich – Pendragon, Dagmara, Mefistowy, Świechna i Woland, Marchevka, Ignormatyk, Introweska, Irlandia po polskuMoja Szkocja, Natalka ze Szkocji, Moja Zielona Irlandia.

* * *

W notce noworocznej wspomniałem o porządkach w moich źródłach. Mam ich trochę „zachomikowanych”, na komputerze i w realu. Pasowało nareszcie przynajmniej zacząć coś z tym robić. Zacząłem więc i od stycznia tak to powoli idzie do przodu.

Codziennie staram się usuwać albo uaktualniać po 2-3 rzeczy chociaż. Ale że uzbierało się tego trochę, o końcu prac nie będzie można mówić jeszcze przez dłuuugi czas. Trzymajcie kciuki!

* * *

W ciągu zeszłego roku wpadła mi w oko większa liczba nowych stron i blogów. Wstyd przyznać, ale w pewnym momencie zaniedbałem dodawanie tutaj na bieżąco nowości linkowych.

Mam nadzieję, że zarówno moi obecni Polankowicze, jak i nowi Goście, którzy czekają na prezentację tutaj, zechcą mi ten poślizg wybaczyć. Postaram się niedługo naprawić ten błąd w osobnej notce. 

Po opublikowaniu tego wpisu zamierzam przejrzeć wszystkie swoje tutejsze linki. Moim zdaniem każdy bloger powinien tak robić od czasu do czasu. Postaram się również poprawić nazewnictwo w kategoriach po lewej. Zmiany będą kosmetyczne w sumie, ale i tak wszystko Wam opiszę we wspomnianej wyżej notce z nowościami. 

* * *

Jak czasami patrzę wstecz, wyraźnie widzę, że posty na Starej Polance na Onecie (zwłaszcza te pierwsze w tematach wyspiarsko-celtyckich) były bardziej spontaniczne (po części jak ta notka 😉 ), ale przy tym również bardziej chaotyczne i przestarzałe pod względem informacyjnym.

Przyznaję, że część moich wyspiarskich i celtyckich źródeł ma już kilka lat (w niektórych przypadkach nawet dekad), ale staram się ze wszystkich sił uaktualniać to, żeby było możliwie współcześnie i na bieżąco.

Dziękuję za to, że możemy świętować razem kolejną rocznicę Polanki. Mam nadzieję, że za rok znowu spotkamy się w tym samym składzie 🙂

Proszę Was nadal o cierpliwość, wytrwałość, wyrozumiałość, o Waszą obecność i wszelkiego rodzaju feedback. Na teraz i na kolejne lata. Bo mnie chęci do pisania nie brakuje. Materiałów też nie. Mało tego! Przygotowując notki dla Was, samemu ciągle się uczę, bo stale znajduję coś nowego 🙂

Życie Celta będzie istnieć, dopóki będziecie Wy, dopóki będzie gdzie pisać i o czym 🙂 

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO! DLA WAS I DLA BLOGA TEGO!

Posted on 17 lutego 2021, in Polanka. Bookmark the permalink. 60 Komentarzy.

  1. Ciotka Klotka ze Szkocji

    Wszysykiego najlepszego z okazji kolejnych urodzin bloga 💚

  2. O, załapałem się na listę gości honorowych, dzięki!

    Pendragon już od dawna nie mieszka w Irlandii, a jego stare blogi zarastają mchem i paprociami.

    Z innej beczki, jesteś ostatnim aktywnym kontaktem na mojej liście GG.

    Jak mawia wieszcz: coś się kończy, coś się zaczyna.

    • Proszę bardzo, Przyjacielu! Cenię sobie nasz stały kontakt i bardzo jestem za niego wdzięczny 🙂 Mam nadzieję, że zechcesz mi towarzyszyć nadal w kolejnych latach, tak jak dotąd 🙂

      O Pendragonie wiem. Z jednej strony go rozumiem, ale z drugiej do dzisiaj odżałować nie mogę, że porzucił takie miejsce jak Irlandia i takiego Bloga… Zresztą nie on jeden. Część blogów z tej „honorowej” kategorii od dawna tak samo nie funkcjonuje.

      Ale nie wyrzucam ich ze względów sentymentalnych ❤

      Trochę tak, jak z listą na GG 😀

  3. Ta Twoja Polanka jest Nastolatką:-)
    A Nastolatki to śliczne i pełne wdzięku Panienki:-)
    Niech się Polanka rozwija i staje coraz piękniejsza o mądrzejsza:-))

    • No od jakichś 2-3 lat już mam nastolatkę 😀 I jak na ten sławetny „trudny wiek”, Polanka nawet dosyć grzeczna 😀

      Jeżeli ona rzeczywiście jest śliczna i mądra, to tylko dzięki Tobie oraz pozostałym Czytelnikom, którzy ją tak wiernie i często odwiedzacie 🙂

      Dziękuję bardzo Stokrotko! Mam nadzieję, że będziesz miała ochotę odwiedzać przez kolejne latka jeszcze 😉

    • Hoduję jedną taką pod własnym dachem. Może i śliczna i pełna wdzięku, ale doprosić się nie można, żeby utrzymywała choć namiastkę porządku w swojej jaskini 🙂

  4. Witaj Celcie bardzo dziekuje za wspomnienie mojej smromnej osoby. Bardzo chetnie nadrobie zaleglosci ktorych ostanio narobilam. Piszesz pieknie z pasja takze warto tu zagladac. Pozdrawiam serdecznie

  5. ❤ UR THE BEST i nic się w tym względzie nie zmieniło❤

    • Dziękuję Myshko ❤ Tobie, Kitce i Tedowi też 🙂 Wszyscy jesteście częścią tego Bloga.

      Dodatkowe miejsce ma też u mnie zawsze Twoja Cioteczka 😉 Kiedyś wpadła do mnie na internetowego Sylwestra 😀 Pamiętam do dzisiaj…

      Dziękuję z całego serca za te 14 lat Myshko i proszę o jeszcze 🙂

  6. Gratuluję bardzo!:)) Wszystkiego najlepszego dla Polanki i dla Ciebie!:D

  7. Pisz, pisz i nie przestawaj! Nawet jeśli nie mam czasu pisać, to zawsze z przyjemnością czytam – ten blog dzięki Tobie ma naprawdę niezwykłą atmosferę i aż chce się wracać 🙂

    • Dziękuję Ci bardzo Riv! : Cenię sobie Twoją przyjaźń i obecność. W Polankę wkładam zawsze całe serce i cieszę się, że to w jakiś sposób „promieniuje” na zewnątrz 🙂

  8. Celcie, to niesamowity szmat czasu, a Ty ciągle młody i interesujący, jak Ty to robisz?

    • Ja czasami tak patrzę wstecz i zastanawiam się, gdzie to przeleciało? 😀 Serio.

      Odpowiadając na Twoje pytanie:

      Młody – dobre geny 😀
      Interesujący – szczerze to nie mam pojęcia 😀 Na samym początku nie spodziewałem się, że blog przetrwa nawet rok, a co dopiero tyle lat…i to w tak dobrej formie…

  9. Dara/Starsza

    Gratulacje!!!!!!!!

  10. Szmat czasu i tekstu.
    Autorowi i Gościom wszystkiego najlepszego i czekamy dorosłości!
    A gdzie się zapodziały emotki????
    Ciekawe czy linki przynajmniej można?

    • Na Ciebie zawsze można liczyć Kneziu :: I na Dropkick Murphy’s, dodają Polance klimatu od Ciebie, ilekroć jest tu jakieś święto. Ten zespół już dawno kojarzy mi się z Tobą 😉

      Emotki u mnie są, ale w zależności na jakiej przeglądarce na Polankę wchodzisz, dzieje się z nimi coś dziwnego. W jednej bowiem są, a w drugiej znikają i nie ma, albo są, ale nie wszystkie… Dziwne.

  11. Aż się zarumieniłam na to wyróżnienie i bardzo dziękuję, ale to nie ja jestem tu gwiazdą. Pisz nam tu, Celcie, do końca świata i jeden dzień dłużej 😊😙

  12. Szanuję, podziwiam , bo jesteś dla mnie , duuuuużo starszej osoby , WZOREM RZETELNOŚCI skreślonego słowa.. Wspieram myślą i sercem. GRATULACJE!!!!!

    • Kochana Watro! Ty zawsze wiesz, co powiedzieć, żeby mi się łezka w oku zakręciła 🙂 Dziękuję! Staram się jak mogę i starać będę nadal, dopóki starczy sił oraz tematów 🙂

  13. Gratuluję. Tak trzymać. Jakoś nigdy nie myślałem o obchodzeniu rocznicy powstania blogu, a i szczerze mówiąc nie wiedziałbym, jaką datę obchodzić. Blog niby powstał we wrześniu 2006 roku, ale pierwsza notka z prawdziwego zdarzenia była 7 stycznia 2007 r. w blogu Interii, już zresztą nieistniejącego. pzdr

    • To „trzymanie” tyle lat jest możliwe między innymi dzięki Tobie i pozostałym Polankowiczom 🙂 Dziękuję za Twoją przyjaźń i obecność – i tutaj i poza blogiem 🙂

      Co do święta Twojego bloga, myślę, że ten 7 stycznia byłby najbardziej optymalnym. Wtedy przecież zacząłeś pisać już tak bardziej regularnie, a blog na WordPress jest kontynuacją tego. Całkiem podobnie jak u mnie Nowa Polanka to dalszy ciąg Starej z OnetBlogu (który też już nie istnieje…).

      Dzięki, że jesteś 🙂

  14. Celcie, to na Twoim niebieskim blogu poznawałam życie Celtów i cieszyłam się, że mogę wejść na Polankę, by spotkać tu wyjątkowego człowieka, który rzetelnie dzieli się wiedzą z innymi.
    Gratulacje, czternastka to piękny wiek!
    Serdeczności

    • Cieszę się, że mogłaś się tutaj czegoś nauczyć i przy okazji również przyjemnie spędzić czas 🙂 Mam nadzieję, że będziesz chciała nadal tutaj bywać i uczyć się dalej, bo tematów jeszcze mam w kolejce całkiem sporo 😉

      Dziękuję za Twoje ciepłe słowa, nieustanny doping i ciągłą obecność 🙂 Ściskam mocno!

  15. Serdeczne gratulacje i życzenia wielu kolejnych lat interesujących i mądrych tekstów i dyskusji pod nimi!

  16. Celcie, najserdeczniejsze gratulacje z okazji wspaniałej rocznicy !!! Omedetoo!
    Niech nie zabraknie Ci pomysłów na wpisy i niech przede wszystkim prowadzenie bloga sprawia Ci nieustająco mnóswto radości.
    Jejku, co za wyróżnienie mnie spotkało. Aż się zarumieniłam. Dziękuję 🙂

    • Droga Aniu, to dla mnie jest wyróżnieniem, że jesteś na Polance! 🙂 Dziękuję Ci za to i za wszystkie dobre słowa 🙂 Mam nadzieję, że będzie chciała mi dotrzymywać towarzystwa także w kolejnych latach 🙂

      Arigato!

  17. Jeszcze trochę i Polanka będzie pełnoletnia! Trzymam za to kciuki i czekam na kolejne wpisy! 🙂 Wszystkiego najlepszego i powodzenia w dalszym pisaniu!

  18. Celcie, czternaście lat to piękny wiek!
    Wigor, energia, młodość, piękno, entuzjazm – i to wszystko nieustannie jest na Polance. A tak naprawdę znacznie więcej:
    Twoja piękna celtycka dusza. Dobroć, uważność na innych, rzetelność, wyborne pióro, pasja, uczciwość dziennikarska.
    Dziękuję Ci za to piękne, wyjątkowe miejsce w blogowym światku.
    Kolejnych rozpisanych lat!

    • Jak Ty to robisz Kochana? Zawsze powiesz coś takiego, po czym łezka kręci się w oku, a ze wzruszenia brakuje słów…

      Dziękuję bardzo! ❤ Będę się starać dalej tak jak do tej pory. I mam nadzieję, że będziecie wraz z całą rodzinką towarzyszyć mi przez kolejne lata 🙂 Ściskam mocno!

  19. To Ty już jesteś weteran blogowy

    Podziwiam ludzi pełnych pasji i wytrwałości w tym co lubią, czyli Ciebie.

    Podążaj dalej ścieżką, która sobie wytyczyłeś.

    • Można tak powiedzieć, że jestem weteran – chociaż do dzisiaj wciąż blogują ludzie z jeszcze dłuższym stażem od mojego 😀

      Dziękuję Ci bardzo, Asenatko! Cieszę się, że po tylu latach wciąż tę moją pasję tutaj widać 🙂

      Mam nadzieję, że nadal będziesz kroczyć tą moją ścieżką razem ze mną 😉

  20. Gratulacje!:) I życzę wielu jeszcze takich pięknych lat z blogiem, bogatych we wrażenia, spotkania i wspaniałe wydarzenia.:)
    Cieszę się, że mogłam Cię spotkać, chociaż wirtualnie, na Watrowisku on-line.:)))
    Co prawda nie komentuję, ale też tu z przyjemnością zaglądam.:)
    Pozdrawiam serdecznie

    • Witaj Grażynko! 🙂

      Dziękuję ogromnie!

      Ja również cieszę się, że mogłem Cię poznać i cieszę się, że jesteś tutaj 😉 Rozgość się proszę pod Wielkim Dębem i wracaj tu jak najczęściej 🙂

      Ściskam serdecznie!

  21. Wszystkiego dobrego. Dalszych, kolejnych wielu siódemek istnienia bloga. Niech dalej sprawia Ci przyjemność pisanie. Pozdrawiam

  22. 2007 rok! Kosmos. Chyba nie miałem wtedy nawet routera. Gratulacje!

    • Dziękuję 😉 I masz rację – prawdziwy kosmos 😀 Ja pamiętam jak miałem w początkach neta z telefonu, ale nie pamiętam już, kiedy założyłem sobie pierwszy stały router 😀

  23. Wszystkiego najlepszego! Blog jak dziecko, zawsze zadziwia, że urósł o kolejny rok. 14 lat to już marka. Serdecznie gratuluję i życzę niegasnącej pasji w pisaniu.
    Ps. Jaskółki wróciły z Afryki, żonkile kwitną, słowem wiosna u stóp Benbulbena.

    • Wspaniałe i bardzo trafne porównanie! 🙂 Blog to jest takie trochę dziecko, faktycznie…zwłaszcza takie wypieszczone i stale rozwijające się dziecko, jak ten mój 😉

      Dziękuję Daguś! ❤ Zostań proszę na kolejne lata 🙂

      Co do tego PSa, pięknie musi być tam teraz 🙂

  24. Gratulacje i sto lat dla Polanki!🙂❤️

  25. Podobnie jak my się zmieniamy, tak ulega transformacji życie blogowe. Cieszę się, że z dumą możesz napisać, że Polanka wygląda teraz tak, jak sobie wymarzyłeś:)
    Moje serdeczne gratulacje!
    Pozdrawiam serdecznie znad filiżanki kawy 🙂

    • Już kilka lat temu dotarłem do takiego punktu, gdzie blog podoba się nie tylko Czytelnikom, ale i mnie samemu też – dokładnie taki, jaki jest 🙂

      Dziękuję Ci bardzo za towarzysz mi tutaj ze swoją cudowną filiżaneczką kawy już tyle czasu – i proszę o kolejne lata 😉

      Ściskam mocno!

Rozmowy pod Wielkim Dębem...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: