Szczęśliwa „trzynastka” :)

an Luan, an 17ú lá d’Fheabhra 2020

Przeważnie nie bywam przesądny, ale chyba mogę te mijające 13 lat tutaj na Blogu zdecydowanie uznać za szczęśliwe. 

Z mglistych, początkowych założeń rozwinęło się to i nadal rozwija w tak pozytywnym, zachwycającym kierunku, że ciągle przerasta to moje oczekiwania 🙂

Nic z tego, co udało mi się tutaj osiągnąć nie byłoby możliwe bez Was. Bez Waszej obecności, wsparcia i konstruktywnej krytyki. 

To, co dzisiaj znacie jako Polankę, narodziło się jako kilka luźnych myśli jeszcze w Stanach w 2006 roku. Oczarowała mnie wtedy książka pod tytułem: “The Crystal Cave” (“Kryształowa jaskinia”), autorstwa Mary Stewart

To powieść o Królu Arturze i Merlinie. Szczegółów już niestety nie pamiętam, ale tytułowa jaskinia jest według niektórych podań miejscem, gdzie Merlin zaszywał się, by zregenerować siły. Spoglądając w kryształy pokrywające jaskinię od podłogi do sufitu, Czarodziej mógł przewidywać przyszłość. 

Po tej lekturze zaczęło kiełkować w duszy coś, czego sam jeszcze wtedy nie byłem w stanie nazwać i już nie dało mi to spokoju. Owy stale nieuchwytny projekt zyskał nieco wyrazistości za sprawą kilku kolejnych inspiracji już tu w Polsce, o czym napisałem w swoim pierwszym poście – jeszcze na Onecie. 

* * *

Wszystko zaczęło się na dobre 17 lutego 2007 roku, kilka minut po 13.

Pierwszymi Gośćmi tego miejsca byli wspomniana w linku Kasia, Ashi (przyjaciółka z dawnych czatów fantasy) oraz Moja Mama 😀 Mama była świadkiem, jak pisałem swój pierwszy post i do dzisiaj mnie niekiedy poczytuje 😀

Z czasem w moich wirtualnych progach pojawiało się coraz więcej zaciekawionych osób. Niektórzy na krócej, inni na dłużej, ale wieść poszła w świat i bardzo mnie to ucieszyło. 

Dawniej portal Onet.pl był miejscem bardzo przyjaznym blogerom. Nie tylko sam tam zaczynałem, ale też stamtąd pochodzi spora część Moich Czytelników. Jako bodaj pierwsza z blogowego światka przybyła do mnie we wrześniu 2007 roku Myshka

Wkrótce pojawiły się Consilka i Desireje (zwana Sentencją). Consilka została na dłużej, Sentencja zaś zniknęła równie szybko jak się pojawiła. Z Myshką mam stały kontakt do dzisiaj, co mnie bardzo cieszy. Podobnie jest z Przezacnym Szczurkiem, poleconym mi pierwotnie właśnie przez Onet. 

Przyszli do mnie wielcy pasjonaci szeroko pojmowanej Historii: Imć Wachmistrz, Pan Brat i Sarmata. Pojawiła się Ola, która prędko zniknęła. Jednakże za Olą trafiła do mnie Moja Ukochana Siostra Margocia, która jest przy mnie do dzisiaj ❤ 

Torlin to zarządca urokliwej Torli zagubionej w Pirenejach, bastionu Kultury przez duże K. Podobny styl prezentują Imć Vulpian, Agata, czy Człowiek Renesansu.   

Z czasem (ku mojemu radosnemu zaskoczeniu) w “Życiu Celta” zaczęli uczestniczyć inni współcześni Celtowie, mieszkający najczęściej na Wyspach: Pendragon, Dagmara, Świechna, Woland, Moja Szkocja, Irlandia po polsku, Kjujewna, Natalka ze Szkocji, Introweska, Moja Zielona Irlandia, Charlotte, Ignormatyk… 

Koniecznie muszę wspomnieć także o Osobach, których (nie)zwykła codzienność, spojrzenie na rzeczywistość oraz zainteresowania stale mnie zachwycają: Stara Panna z Kotem, Kasia Waleczna i Kasia Dudziak, Rivulet, Stokrotka, Mefistowy, IGO-Rodzinka, jedyni w swoim rodzaju TUbylcy z Kneziowiska, Frytka, Dudi, Ultra, Karolina, Tajemnicza A., Agnieszka, Ania japońska i Ania szwajcarska, Jotka, Pani Miniaturowa, JanToni

* * *

Przy tym szczególnym dla Polanki święcie chciałbym z całego serca powitać kilka nowoprzybyłych Osób, które mam nadzieję znajdą swoje stałe miejsce w cieniu Wielkiego Dębu. 

Kino na oko to blog zapalonego miłośnika kina pod każdą postacią 🙂 Znajdziecie tu różne ciekawostki z filmowego świata – od recenzji, po muzykę filmową, festiwale i aktualności. 

Do Marchevki trafiłem przez wspólnych przyjaciół z Kneziowiska. Ta wesoła i pełna energii dziewczyna uwielbia podróżować. Efekty swoich wojaży z pasją uwiecznia w fotograficznym kadrze oraz zaklina w słowo na blogu 🙂 Dodatkowo, Jej blog zauroczył mnie cudnym irlandzkim klimatem, za sprawą miejsca zamieszkania Autorki. 

Errata zawiera krótkie, acz wnikliwe komentarze Autora dotyczące otaczającej rzeczywistości lub jego własnych zainteresowań. Podziwiam! Ja w krótkie formy nie umiem, co chyba widać i na co nieraz zwróciliście mi uwagę 😀

* * *

Części Osób, jakie przez lata pojawiały się na Polance (zarówno tych wymienionych, jak i niewymienionych powyżej) już tutaj nie ma.

Przepraszam, że nie wymieniłem tu absolutnie wszystkich, którzy na to zasługują, ale to jest zwyczajnie fizycznie niemożliwe. Pozostały jednak ślady ich stóp w trawie, echa dawniejszych rozmów w koronach drzew. 

Każde z Was: Moich Wspaniałych Gości, odcisnęło i nadal odciska swój ślad na Polance, nadając jej kształt i nierzadko kierunek. Bez Waszego udziału i zaangażowania, to wyjątkowe Miejsce byłoby nic nie warte i o wiele bardziej nudne. Ja również byłbym innym człowiekiem, na pewno uboższym. 

Za wszystkie moje błędy, niedociągnięcia, marudzenia, przydługie czy nudne jak flaki z olejem posty bardzo przepraszam. Liczę na Waszą wyrozumiałość i cierpliwość 🙂

Jestem głęboko wdzięczny za wszystkie ciepłe słowa, za każdy komentarz, każdą emocję i każdą dyskusję, jakie od 13 lat pozostawiacie na Blogu. Jestem wdzięczny za Wasze wsparcie i przyjaźń. Wiele z tego dawno już wykroczyło poza te wirtualne cztery kąty. 

Z całego serca dziękuję za te wyjątkowe 13 lat i bardzo proszę o kolejną “trzynastkę” – w takim samym (albo może jeszcze większym) składzie!

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO! 
DLA POLANKI!
DLA NAS WSZYSTKICH!

Posted on 17 lutego 2020, in POLECANE/POLANKOWE. Bookmark the permalink. 78 Komentarzy.

  1. Piękny jubileusz i okrągła, ładna liczba latek!
    Niech się dzieje i coraz więcej gości wpada na pogadanki! 😀
    Zdrówka! 🙂

    • Dziękuję Ci Kneziu z całego serca 🙂 Za obecność Twoją, Starszej, Małgosi, Mżawki, Marchevki, Ultry, Watry, chyba nawet Grażyna u mnie kiedyś była, o ile pamiętam… Za całe Kneziowisko 🙂 Dziękuję za obecność tutaj i poza blogiem też.

      Pod tę irlandzką „Whisky” – Wasze zdrowie, Kneziu! 😀

  2. Już 13! No bez jaj… Starzejemy się 😛
    Wszystkiego dobrego Celcie i wielu, wielu lat pisania!
    W prezencie perełka odkryta ostatnio przez Krzyśka 😉 Buziaki!

    • Tak, Kochany Hobbicie Krakowski! 😉 13 lat! A ja do dzisiaj pamiętam, jak prowadziłaś bloga jeszcze z Alnilam… Nie wiesz co u niej może? 🙂

      Piosenka ma klimat 🙂 Dzięki za nią i za życzenia. Mam nadzieję, że nadal będę mógł liczyć na Twoją obecność w kolejnych latach 🙂

      • Alnilam siedzi w Wawie 🙂 czasem się widzimy, ale jednak to nie to samo, co kiedyś. W kwietniu stuknie 15 lat odkąd zaczęłyśmy pisać na tamtym blogu. Ech.
        Jasne że możesz na mnie liczyć 😉 Choć bywa że czytam i nie komentuję, bo z czasem krucho… Albo mi Michaś skacze po głowie 😛 Teraz mam luz, bo śpi, a starsi wybyli rano, wreszcie w komplecie… 😀

        • Komentować komentujesz kiedy masz czas i ochotę, co przy takiej wesołej gromadce jak Twoja tym bardziej rozumiem :::) Pozdrów Alnilam ode mnie, jeśli będziesz z nią kiedyś rozmawiać (chociaż po takim czasie wątpię, czy mnie jeszcze pamięta 😉 ).

          A Ty się tym luzem rozkoszuj, póki trwa 🙂 Ściskam mocno!

  3. Jeeeej, Piter! To już tyle lat?
    Gratulacje dla nas obojga, dzięki Tobie wiem, że to kolejna rocznica😉

    • Ano Kochana, leci ten czas leci 😀 13 lat, a tu nadal: U R… 😉 I to nie tyczy się tylko Ciebie, ale Kitka, Ted i Twoja Cioteczka też są U R…i wiesz co 😉

      Dzięki, że jesteś, dzięki za obecność,m za dobro, za mantry, za kopniaki, za wiarę wie mnie większą niż czyjakolwiek inna… Za stawianie do pionu kiedy trzeba 😀

      Uwielbiam Cię ❤

      • Jeśli tylko mogłam pomóc to wiesz, zawsze warto, bo niekiedy wykonujesz mały gest, a dla kogoś to jest przeniesienie góry. Zawsze warto❤
        No Ty, to Ty❤❤❤

        • Pomagasz zawsze i nie przestajesz : I proszę nie przestawaj 🙂 Mało mam już takich Przyjaciół przez duże P, którzy chociaż daleko, są najbliżej jak tylko można… Nigdy nie zawodzisz 🙂 Dziękuję.

  4. Natalka ze Szkocji ( choć wystarczy poprpstu Natalka 😂🙈😂)

    🎂🍾🥂 wysyłam wirtualnego torcika i wznosze toast za tych 13 lat i choć trafiłam tu duzo później śmiało mogę Ci powiedziec-pisz, twórz i publikuj nasz Celcie.Bez Twoich historii zycie bylo by nudne.Jestemz Ciebie przeogromnie dumna Piotr,a jeszcze bardziej podziwiam Cię za sumienność i rzetelność w przekazywaniu informacji,zapał (to juz wszakże 13! lat) i wytrwałość. Bądź-niczym wyzej wspomniany Czarodziej,ktory nie tylko w tym co tworzy znajduje ukojenie ale jest również tym ktory swoim slowempotrafi przenieść zwykłego,szarego Kowalskiego w daleki świat.❤

    • Metrykalnie to 13 lat, ale zanim tematyka ruszyła na dobre ruszyła z kopyta, wszystko naprawiałem, zmieniałem, szperałem w ustawieniach. A i wtedy też nie miałem jeszcze nawet w połowie tyle tematów co teraz. Więc to wszystko był proces – stopniowo i powoli. Koniec końców jednak wszystko jest dokładnie tak jak chciałem, a sam blog stale mnie zaskakuje, dając mi jeszcze coś ponadto 🙂

      Pisać będę, dopóki starczy mi sił oraz tematów (a póki co mam spory zapas i jednego i drugiego), oraz dopóki starczyć będzie takich Przyjaciół i Czytelników, którym moje pisanie coś tam jednak daje…

      Resztę co mógłbym Ci powiedzieć, już Ci powiedziałem 🙂 Dziękuję, że jesteś :* Dziękuję za Twoją przyjaźń, wsparcie, obecność, cierpliwość, wyrozumiałość :* Proszę, bądź nadal 🙂

  5. Celcie Najmilszy!
    Bardzo lubię jak obchodzisz urodziny, bo wtedy od nowa okazuje się że jestem od Ciebie o 5 lat młodsza:-))
    Czyli jak to kiedyś napisałeś – jestem jeszcze całkiem małą Stokrotką 🙂
    A tak na poważnie to Babcia Stokrotka bardzo się cieszy ze znajomości z Tobą czyli z obecności na Polance.
    Gratuluję Ci tych wspaniałych 13 lat i życzę następnych, jeszcze wspanialszych!!!
    🙂

    • Czyli nie tylko jesteś młodsza, ale Twoje tegoroczne blogowe urodziny mają też lepsze konotacje od moich 😀 8 lat to przecież piękna, zgrabna cyfra. Dodatkowo, jak położyć ósemkę na boku, wychodzi nieskończoność, więc jeszcze lepiej 😉

      Dziękuję Stokrotko Przemiła! 🙂 Mam nadzieję, że nadal będziesz chciała u mnie gościć w tych kolejnych latach.

  6. Ta kryształowa jaskinia to teraz „forteca samotności” Supergirl i Supermana.

    Ale sobie dzisiaj poczytam, tyle tu się ciekawych blogów pojawiło. 🙂

    No to strzemiennego! 😀

    • O… To nie wiedziałem, że Superman i Supergirl przejęli mu jaskinię 😀 W sumie serial animowany oglądałem jako dzieciak, chociaż potem bardziej polubiłem Batmana 😉

      Polecam wszystkie wymienione tu blogi. Jak widać, różnorodne tematycznie i ciekawe osobowości za nimi stoją 🙂

      Dziękuję, że jesteś Aneczko! Twoje zdrowie! 😉

      • Od dziecka wolałam Batmana. Kryptończyków nigdy nie lubiłam, ale w wielu kreskówkach są razem, więc cóż…
        Do moich faworytów należy też Marsjański Łowca, który pojawił się fizycznie w serialu „Supergirl”. Oglądałam jakiś czas, bo ładnie gościa ucharakteryzowali. Niestety coraz rzadziej był pokazywany w „swojej” formie i serial automatycznie zaczął mnie nudzić. 😂

        • O Marsjańskim Łowcy słyszałem, chociaż nie pamiętam, żebym go kiedykolwiek widział na ekranie 🙂 Jeśli chodzi o Supermana to najbardziej przypadł mi do gustu serial animowany, a potem serial aktorski 🙂

          Ale Batman i tak zawsze na pierwszym miejscu – zwłaszcza serial animowany i trylogia Nolana 🙂

  7. Również dziękuję, że jesteś;-) Kolejnych lat blogowania:-))

  8. Gratulacje! Szmat czasu, a trzynastka przynosi szczęście. Poznałam Ciebie najpierw ze wspaniałych, sensownych komentarzy na Kneziowisku i już wiedziałam, że Twój blog będzie rzeczowy, niebanalny i merytoryczny. Nie pomyliłam się, bo historię Celtów dopiero na Twoim blogu poznałam.
    Następnej trzynastki z taką pasją i miłością opisanej!
    Niechaj wena i siły nie opuszczają Ciebie, Piotrze.

    • Przy takich okazjach aż nie chce mi się wierzyć, jak szybko ten czas leci. Dla nas, Droga Ultro, to już będzie 6 albo 7 lat, jak poznaliśmy się u Knezia. I do dzisiaj bardz o się z naszej znajomości cieszę 🙂

      Twoja niesamowita, artystyczna, kulturalna dusza sporo wnosi do ogólnego klimatu Polanki 🙂

  9. Celcie, wiesz,kiedyś nie przepadałam za historią, nudziła mnie, nie miałam głowy do dat i nazwisk, wydarzenia historyczne mieszały się w mojej głowie jak w pralce.

    Polanka sprawiła, że spojrzałam na historię inaczej, Twoimi oczami, i nawet ją polubiłam.

    Ale przede wszystkim polubiłam Ciebie – za wrażliwość, skromność, pokorę, dobroć, troskę i szacunek dla innych.

    Zdmuchnij dziś wszystkie świeczki na swoim blogowym torcie i pomyśl kolejne życzenie.
    I bądź z siebie bardzo dumny, bo nie tylko stworzyłeś fantastyczne miejsce w sieci, ale umiałeś o nie zadbać aż przez 13 lat. Czytelnicy to czują, dlatego zawsze będą tutaj przychodzić.

    Dziękuję za Twoją sumienną pracę nad blogiem, za interesujące artykuły i za wielkie serce.

    Ps. Oj, też nie potrafię krótko. 😉

    • Nie umiesz krótko? Nie przejmuj się wcale 🙂

      Jeżeli swoimi postami wpłynąłem jakoś pozytywnie, zmieniłem Twój stosunek do historii (którą ja osobiście zawsze lubiłem) to to jest największa nagroda, jakiej może sobie życzyć każdy bloger 🙂

      Staram się o Was, Moich Gości, i o Polankę dbać najlepiej jak umiem – chociaż zawsze gdzieś tam jest ten drobny lęk, że to już za długo, za nudno, zbyt szczegółowo 🙂

      Ale prowadzenie bloga daje mi dużo radości. I dopóki ta radość jakoś tam dociera przez monitor do Ciebie oraz pozostałych Czytelników, wiem, że warto się starać, zbierać materiały i pisać ::)

      Dziękuję, że jesteście 🙂 Całą Rodziną 🙂

  10. Niech żyje! 😀 Dziękuję za wspomnienie w poście, tyle to już lat… 🙂

    • Wiesz, że ja zawsze o Tobie pamiętam :* Nie tylko tutaj i nie tylko przy takich okazjach… Jesteś najcudowniejszą Siostrą, jaką można mieć ❤ Dziękuję za to, że Cię mam 🙂 :*

  11. Podziwiam Cię za wytrwałość, że tyle lat prowadzisz Polankę i wciąż zaskakujesz ciekawymi wpisami. 🙂 Trzymamy za Ciebie wszyscy kciuki, abyś nigdy się nie zmęczył, nie poddał i nie zwątpił w sens pisania. 🙂 Gratuluję udanych 13-stych urodzin bloga! 🙂

    • Dobrze wiedzieć, że po tylu latach wciąż jeszcze czymś mogę zaskoczyć 😀

      Czasem miewam chwile zmęczenia, zniechęcenia czy wątpliwości – jak chyba każdy. Ale co patrze na komentarze takie jak Twój i utwierdzam się znowu w przekonaniu, że warto pisać i że jest dla kogo 🙂

      Dziękuję za Twoje wsparcie, za obecność i za przyjaźń. Proszę o towarzystwo również w kolejnych latach. Tak jak napisałem gdzieś wyżej, chcę to robić dopóki starczy mi sił i tematów. A jednego i drugiego jest na razie sporo 🙂

  12. Wszystkiego dobrego Celcie, wyszukuj nam te swoje ciekawostki do końca świata i jeden dzień dłużej, masz do tego i serce, i pióro, a my jesteśmy ludźmi ciekawymi. Dzięki za urodzinowe zaproszenie, piękniej nam Polanko 🙂

    • Dziękuję, Drogi Wolandzie, za Twoje piękne słowa i życzenia 🙂 Chcę pisać i rozwijać to Miejsce, dopóki tylko będzie komu tu przychodzić i czytać 🙂

      Dziękuję za obecność Twoją i Świechny 🙂 Dziękuję za Waszą serdeczność i ciepło, które mi zawsze okazujecie : Mam nadzieję, że zostaniecie tutaj jeszcze przez wiele lat.

  13. To już tyle czasu? czyli trzynastka jak najbardziej szczęśliwa.
    A szampan i tort był?
    Trzymaj się ciepło i pisz dalej z równym lub większym zapałem!

    • Szampan i tort są cały czas 😉 Wirtualne co prawda, bo tylko tutaj, ale są 🙂 Częstuj się, kosztuj i usiądź wygodnie w cieniu Wielkiego Dębu 🙂 Dzięki, że jesteś!

  14. Król Artur,Merlin!
    A ja jeszcze do tej pory „Opowieści okrągłego stołu” nie przeczytałam.A na półce mam!

  15. Celcie, gratulacje! Jejku, trzynaście lat, toż to szmat czasu. Życzę Ci kolejnych trzynastu, co najmniej trzynastu 🙂
    Bardzo się cieszę, że do Ciebie trafiłam. I dziękuję za wspomnienie o moim blogu 🙂

    • Dziękuję Ci bardzo Kochana! ❤ Dziękuję za życzenia, za to że jesteś i będziesz nadal (o co gorąco proszę!) i za pomoc z samurajami 😉

      A Twój blog musiałem wspomnieć 😉 Nawet nie wyobrażałem sobie, żeby przy takim święcie Cię pominąć 🙂

      Ściskam serdecznie!

  16. Trzynastka jest zdecydowanie szczęśliwa, a już z pewnością przynosi mi szczęście. Wszystkiego dobrego Celcie, morza inspiracji do pisania kolejnych postów, cierpliwości i…zdrówka!
    pozdrawiam serdecznie znad filiżanki kawy 🙂

    • To „morze” inspiracji może bardzo się przydać…zdrowie też z pewnością, więc ogromnie, ogromnie Ci dziękuję za Twoją obecność i niezmiennie ciepłe komentarze pod notkami 🙂 Liczę, że nadal będziesz chciała tu bywać 😉

  17. Już drugi raz mam przywilej świętować z Tobą urodziny Twojego bloga i myśleć z podziwem o Twojej wytrwałości, pracowitości i talencie. Gratulacje, Kochany, i dziękuję za wspaniałego, inspirującego, pełnego ciepła i humoru bloga!❤️P.S. Za każdym razem jak o mnie wspominasz w jakiejś notce, czuję się jak Beyonce na czerwonym dywanie!😂

    • Fajnie, że ktoś się dzięki mnie czuje jak gwiazda 😉 Bo i to prawda – na Polance wszyscy jesteście gwiazdami ❤

      Bo dzięki Tobie i innym się to wszystko kręci. Dajesz mi inspirację i motywację do stałego pisania 🙂

      Dziękuję za takie ciepłe słowa i liczę na Ciebie w kolejnych latach 😉

  18. 13 lat minęło jak jeden dzień… Celcie, gratuluję tak długiego stażu w blogosferze, tak ciekawych postów oraz rak dużego grona czytelników. Cieszę się, że wśród tych ostatnich znajduję się także i ja. Mam nadzieję, że następne lata będą równie owocne. Pozdrawiam serdecznie

    • Jeżeli nadal będziesz przy mnie tak jak dotąd, na pewno będą nie tylko równie, ale i jeszcze bardziej owocne niż dotąd 😉 :* I masz całkowitą rację – ten czas mija błyskawicznie 😉

      Dziękuję, że jesteś :*

  19. Celcie, jak można się z Tobą skontaktować za pomocą maila?:-)

  20. Martyna Kronenberger

    Hip hip hura na cześć Polanki i Twoją, oczywiście!!:))) 13 lat – wspaniały wynik! Gratuluję z całego serca i życzę z tej okazji dalszych sukcesów:)) Ściskam mocno!

  21. Woland już tu zawitał jakiś czas temu, a ja czytając i wściubiając nos wszędzie zapomniałam zostawić po sobie ślad. Dzięki Tobie właśnie trafiłam na bloga Marchevki. Dziękuję, wznieśmy herbatę za następne kilkadziesiąt lat. Może coś zaśpiewamy?

    • Dziękuję Ci za to, że jesteś 😉 :* I teraz i w ogóle : Dziękuję za tę skoczną nutkę – poczułem się jak na irlandzkiej potańcówce ❤

      Za następne kilkadziesiąt lat? 🙂 Jesteś cudowna! Tylko ciekawe, czy pozostali Czytelnicy wytrzymają ze mną tak długo? 😀 I czy ja będę miał na tyle materiału? 😀

      Dzięki, że jesteś 🙂 Proszę, bądź nadal, rok za rokiem 🙂

  22. Jestem i przepraszam jednocześnie za spore spóźnienie. Wywołany do tablicy melduję się na miejscu i przyznam, że jestem pod wrażeniem blogowego stażu. Jeśli kiedyś zostanie utworzony urząd Wielkiego Komisarza do Spraw Blogowania i Wszelkich Internetów to osobiście będę lobbował za Twoją kandydaturą. Fajnie, będę zaglądać. Tym bardziej, że wyczuwam tutaj nietuzinkowe treści.

    • Witam Cię gorąco raz jeszcze! 🙂 Absolutnie nie masz za co przepraszać – wszak impreza wciąż trwa 😉

      Staż na blogu faktycznie mam spory, ale jeden z Moich Czytelników ma jeszcze dłuższy 😀 Także wcale nie jestem najbardziej doświadczonym blogerem.

      Dziękuję Ci za obietnicę lobbowania za mną 😀

      Zapraszam do jak najczęstszych odwiedzin, mam nadzieję, że moje długie wpisy i dosyć niszowa tematyka Cię nie zniechęcą 😉 Miło mieć Cię na Polance!

  23. Kasia Dudziak

    Bardzo dziękuję za wyróżnienie. Niezmiernie miło mi. Wybacz że dopiero teraz ale miałam troszkę problem ze zdrowiem. Jesteś niesamowity. Trzynaście lat to piękny staż. Szacun za wszystko. Pozdrawiam serdecznie

    • Nie mogło Cię zabraknąć przy takim święcie Kasiu :* A ta moja „niesamowitość” bierze się również z Twojego zaangażowania w to wszystko 🙂

      Dziękuję Ci bardzo za ciepłe słowa i proszę, bądź nadal obecna 🙂

  24. Celcie, spóźnione, ale szczere życzenia, byś był tu kolejne „szczęśliwe trzynastki”, które jak widać, wcale nie są pechowe… 😘💗
    PS. brak mnie ostatnio w tym wirtualnym świecie, dlatego tym bardziej dziękuję Ci, że o mnie wspomniałeś, bardzo się cieszę, że do Ciebie trafiłam, i tu, i „tam”… 😊
    PS 2. Gonię Cię, u mnie zbliża się okrągła dziesiątka .. jeśli nie przegapię (jak w zeszłym roku), to może coś skrobnę… 😂

    • Nie przepraszaj, że Cię brak, bo real zawsze będzie ważniejszy 🙂 Cieszę się, że mogłaś przybyć 🙂 I to wcale nie spóźniona – wspominałem przecież, że zabawa trwa nadal 😉

      Ja też się cieszę, że jesteś : I mam nadzieję, że będziesz nadal…i tu…i „tam” :*

      10 lat to zacna rocznica i ze wszech miar godna upamiętnienia 😉

  25. Kolejnych 13! 313 ! Serdeczności, gratulacje i ciepłe myśli Celcie ❤

    • Witaj, Kochana Belladonno! : Miło Cię znowu widzieć 🙂 Dziękuję, że wpadłaś na urodziny Bloga i dziękuję Ci za serdeczne życzenia ❤

      Ściskam Cię mocno i mam nadzieję, że zostaniesz dłużej tym razem 😉

Odpowiedz na ERRATA Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: