Regionalna mapa administracyjna Walii.

an Mháirt, 13ú lá de mhí Lúnasa 2019

7 lipca, facebookowa strona Celtic (którą możecie zawsze znaleźć w dziale celtyckim po prawej) udostępniła tę przeuroczą dla mnie mapę Walii.

Mapa administracyjna Walii 7 lipca Celtic

Ukazuje ona obecny podział administracyjny tego narodu, na poziomie regionalnym – hrabstwa przemieszane z miastami. Nazwa hrabstwa napisana większą czcionką, zaś wokoło nazwy hrabstwa inne miasta, jakie się w nim znajdują.

Nazwy w większości dwujęzyczne: i po angielsku i po walijsku. Sama ta czcionka także mi się podoba – jak dla mnie ma w sobie coś takiego starodawnego…

Nie będziemy się teraz zagłębiać w szczegółowy podział administracyjny Walii (może będzie ku temu okazja jeszcze kiedyś, w osobnym wpisie). Teraz chciałem Wam tylko te mapę pokazać i powiedzieć, co mnie w niej urzekło.

Stylizowany, czerwony smok na lewo – całkiem podobny do tego na walijskiej fladze. Rdzenna nazwa Walii: Cymru, oraz walijska nazwa Anglii: Lloegr. Pierwsza pochodzi z czasów przedchrześcijańskich, druga zaś sięga wczesnego średniowiecza. Obie wciąż używane do dzisiaj.

Patrząc na jakiekolwiek słowo napisane po walijsku, widzicie pierwszy, podstawowy język Wysp Brytyjskich – albo przynajmniej tej ich części, składającej się na Walię i Anglię.

Gdyby nie inwazja Anglosasów w V/VI wieku, ludzie od Londynu na południu po York na północy i Cardiff na zachodzie wszyscy pewnie mówiliby dzisiaj po walijsku 🙂

Popatrzcie na biały obszar na prawym krańcu mapy. Pogranicze angielsko-walijskie znajdowało się w średniowieczu pod zarządem Anglii i było zbiorczo nazywane „Marchiami”.

Jako teren, gdzie niemal nieustannie dochodziło do potyczek z Walijczykami, Marchie posiadały odrębny status prawno-administracyjny. O tym też może zrobię w przyszłości notkę.

Przyjemnie zaskoczył mnie fakt, iż dwa spośród ukazanych tutaj hrabstw zachowały swoje tradycyjnie walijskie i zarazem historyczne nazwy.

Ceredigion był od połowy I tysiąclecia naszej ery drobnym królestwem – jednym z wielu istniejących wówczas na terenie Walii.

Bardziej znane stało się ono pod względem religijnym, gdyż stamtąd wyszło wielu celtyckich świętych. Współcześnie, Ceredigion to obszar rolniczy oraz centrum walijskiej kultury.

Wspominałem już na Polance, iż Ynys Môn, czyli dzisiejsza wyspa Anglesey, była w czasach Celtów największą i najbardziej wpływową siedzibą Druidów w całej Europie. Ściągali tutaj adepci sztuk druidycznych ze wszystkich krain.

Czasy świetności Ynys Môn jako duchowego centrum celtyckiego świata dobiegły końca w 43 roku naszej ery, kiedy to Rzymianie dokonali rzezi mieszkańców wyspy… Wspominałem o tym w III części cyklu o pomroczności.

Obecnie,  od II wojny światowej, na wyspie Anglesey znajduje się baza RAFu.

Reklamy

Posted on 13 sierpnia 2019, in CYMRU. Bookmark the permalink. 36 Komentarzy.

  1. Widok na Walię mam prawie że z okna 🙂 Trzeba będzie się tam kiedyś wybrać!
    Bardzo ciekawy wpis 🙂

  2. dlaczego ten smok i cały wpis, nieodparcie, kojarzą mi się z Seanem Connerym? przecież on jest Szkotem…. 😀

  3. Oglądam czasami program o poszukiwaniu domów w Wielkiej Brytanii i zadziwia mnie mnogość i melodyjność tamtejszych nazw dla hrabstw i miejscowości.

    • Wielka Brytania od zawsze była tyglem językowym i narodowościowym. Najpierw Celtowie, potem Anglosasi, francuscy Normanowie, wpływy niemieckie.. Dzisiaj ma to swoje odbicie między innymi w takich nazwach 🙂

  4. To niezwykle ile się zawsze u Ciebie można dowiedzieć z takiej krótkiej notki!😊
    Mnie ta czcionka też bardzo przypadła do gustu! Dokładnie tak jak piszesz kojarzy się z czymś starodawnym i tajemniczym!🙂

    • Własnie takie krótkie notki mi tutaj prawie nie wychodzą… Aż się zdziwiłem, że ta się udała 🙂 Co jakiś czas ktoś zwraca mi uwagę, że moje teksty są za długie 😀

  5. Bardzo ciekawy wpis, jak zawsze!❤️A te walijskie nazwy rzeczywiście fajowe!🙂

  6. Fajnie byłoby tam pojechać. Ja z tych, które wolą zobaczyć na własne oczy. A Walia kojarzy mi się z… hmmmm… no właśnie. Może jakąś książkę kiedyś czytałam, może film? A tam musi być ładnie:D
    pozdrawiam serdecznie znad filiżanki kawy 🙂

  7. Kasia Dudziak

    Doskonały wykład Profesorze 🙂 dobrze się czytało 😃😃😃

    O czerwonym smoku walijskim coś kiedyś słyszałam. Jest megaaaa

Rozmowy pod Wielkim Dębem...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: