Gorsedd Beirdd Ynys Prydain…

an Satharn, an 22ú lá de Mheitheamh 2019

Wczoraj, 21 czerwca, wypadło letnie przesilenie. Z tej okazji w Walii rozpoczął się, organizowany co roku w dniu przesilenia, Narodowy Gorsedd Walii.

Chodzi o zebranie nieformalnej organizacji, założonej przez Iolo Morganwga, który opracował również większość jej ceremonii.

Mając na uwadze to, jakim ekscentrykiem był Iolo, niemożliwe jest stuprocentowe potwierdzenie celtyckości wymyślonych przez niego rytuałów, chociaż z pewnością czerpał z tradycji moich braci. Część tego jednakże można potwierdzić, ale o tym za chwilę.

Pełna nazwa organizacji (będąca tytułem tej notki) brzmi: „Gorsedd Bardów Wyspy Brytanii”.

Jej działalność nawiązuje do przedwiecznych praktyk Druidów i jest związana głównie z innym walijskim wydarzeniem: trwającym przez tydzień Narodowym Eisteddfodem Walii.

Współcześni Bardowie po raz pierwszy zebrali się publicznie właśnie na Eisteddfod w 1819 roku, w gospodzie Ivy Bush Inn” w Carmarthen

Zarówno o Gorsedd, jak o jej nietuzinkowym założycielu, pisałem już na Polance przy okazji jednego czy dwóch wpisów o Celtach.

* * *

Gorsedd skupia ludzi mogących poszczycić się niebanalnym wkładem w walijską kulturę i historię. Nacisk kładziony jest w szczególności na tworzenie i propagowanie rodzimej literatury, muzyki i poezji.

Na czele Gorsedd stoi odziany w złote szaty „Arcydruid”, wybierany na jedną trzyletnią kadencję.

Do jego lub jej obowiązków należy nadzorowanie różnych ceremonii podczas festiwalu Eistedfodd. Arcydruidem może zostać tylko zdobywca jednej z trzech głównych nagród na tym festiwalu: Korony, Tronu lub Medalu w dziedzinie Literatury.

Po przyjęciu do Gorsedd, nowy członek może (choć nie musi) przybrać pseudonim lub nowe imię, tak jak to niekiedy czynią osoby wstępujące do zakonu.

* * *

Zwykle uroczystość wygląda tak, że Arcydruid wraz z pozostałymi członkami organizacji zbierają się na głównej scenie festiwalu Eisteddfod.

Arcydruid uroczyście ogłasza nazwisko zwycięzcy konkursu poezji, rozbrzmiewają dźwięki „Corn Gwlad” (rodzaj trąby), po czym zgromadzeni druidzi wspólnie odmawiają modlitwę.

Następuje chwila ciszy, po której Arcydruid trzykrotnie wyciąga miecz z pochwy i donośnym głosem woła po walijsku: „A oes heddwch?” („Czy jest zgoda?”). Na to festiwalowa publiczność odpowiada chórem: „Heddwch!” („Zgoda!”).

Arcydruid otrzymuje kosz kwiatów oraz „Róg Obfitości”, z którego upija łyk. Uroczystość kończy wspólny taniec publiczności i druidów.

* * *

Pisałem kiedyś o tym, iż starożytni Druidzi posiadali swoje rangi oraz przypisane do nich zadania.

W dzisiejszym Gorsedd także obowiązują trzy równorzędne stopnie członkostwa, nawiązujące do tamtych rang: Owaci noszą zielone szaty, Bardowie błękitne, zaś Druidzi białe.

Owy podział jest jedną z niewielu rzeczy, mających potwierdzenie w źródłach historycznych.

Według greckiego historyka i geografa Strabona, „Bardoi” byli poetami, pieśniarzami i genealogami. „O’vateis” pełnili przede wszystkim rolę wróżbitów, interpretowali zjawiska naturalne. „Druidai” byli z kolei ostatnią instancją w sprawach moralności, zgłębiali filozofię i medycynę.

Wszystkie trzy klasy wspólnie stanowiły pomost między członkami plemienia, a bogami oraz duchami przodków.

Ukazane tu trzy linie: /|\ symbolizują promienie Słońca. Współcześnie, jest to jakby godło Gorsedd.

* * *

Nie wiem jak Wy, ale ja się bardzo z tej notki cieszę 🙂

Zazwyczaj mija bowiem trochę czasu pomiędzy tym, jak dowiaduję się o jakimś wydarzeniu, a opisaniem go na blogu. A o Gorsedd dowiedziałem się zaledwie wczoraj 😀

* * *

Narodowy Gorsedd Walii

Powyższe zdjęcie druidów z Gorsedd oraz towarzyszącego tłumu na Eistedfodd wziąłem (podobnie jak oryginał tego postu) z facebookowej strony The History of Wales.

Reklamy

Posted on 22 czerwca 2019, in CEILTEACH, CYMRU. Bookmark the permalink. 29 Komentarzy.

  1. Ciekawi mnie, jakie imię wybrałbyś dla siebie, gdyby Ciebie przyjęli w swe szeregi?

  2. Gdybym wiedział wcześniej to bym się wybrał. 😉 Ciekawy zwyczaj – z miłą chęcią bym to zobaczył na żywo. Może za rok się uda. 😀

  3. Ja też się bardzo z tej notki cieszę!🙂

  4. Kasia Dudziak

    Jesteś Miszczem w temacie Celcie. Przeciekawy post. Podziwiam profesjonalizm każdej notki.

  5. Zupełnie nie znany mi temat, ale okazuje sie bardzo ciekawy. Fajnie, że napisałeś tę notkę 🙂

  6. Bardzo ciekawe, sama bym się tam chętnie przejechała! 🙂

  7. WOW wieki temu interesowałam się Celtami, miło znów trafić na stronę miłośnika.
    Pozdrawiam z kraju Helvetów. 🙂

    • Witam serdecznie, Aniu! Miło mi gościć kolejną pasjonatkę tematu. Celtami i Wyspami jestem zafascynowany już dobrych kilkanaście lat i stale staram się poszerzać swoją wiedzę. Mam nadzieję, że spodoba Ci się na Polance i będziesz tutaj częstym gościem 🙂

      Obiecuję do Ciebie wpaść jakoś niedługo. Pozdrawiam!

  8. umieją się bawić, trzeba im przyznać…. 😀
    a wiesz co?…. ja też się bawiłam, uczestniczyłam w nocy świętojańskiej, i puszczałam wianki, i przy ognisku tańczyłam (chociaż nie nago)… aaa, i miejscowy druid też był, tylko ten miał czarną szatę i kropidło w ręce…. 😀

  9. Kasia Dudziak

    Kolejna nowość dla mnie. Twa wiedza w tym temacie jest nieskończona czego Ci gratuluje. Super się czytało.

    • Moja wiedza akurat w tym temacie jest tak skończona, jak skończone są źródła, z których czerpię. Tak naprawdę niewiele o Celtach wiadomo, bo oni sami nie zostawili żadnych źródeł pisanych. A miejscami jest naprawdę ciężko oddzielić fakt od fikcji literackiej i trzeba być bardzo ostrożnym… Ściskam Cię Kochana mocno! 🙂

Rozmowy pod Wielkim Dębem...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: