Kaplica świętego Jerzego. Część 1.

an Aoine, an 14ú lá de Mheán Fómhair 2018

19 maja bieżącego roku, Harry i Meghan: książę i księżna Sussex, powiedzieli sobie sakramentalne „tak” w kaplicy świętego Jerzego w Windsorze. W niniejszej notce chciałbym Wam co nieco o tym miejscu opowiedzieć, jak to obiecałem już w maju.

Imiona tu umieszczone są w ogóle tylko wycinkiem osób pochowanych w tym miejscu. Starałem się skupić przede wszystkim na królach i królowych.

Co do nazwisk podlinkowanych do Wikipedii – linki dotyczą członków brytyjskiej rodziny królewskiej, bo to z nimi związana jest kaplica.

Jeżeli dane nazwisko nie ma linku, znaczy to, że nie uznałem za konieczne go umieścić, lub polska strona Wiki o danej osobie zwyczajnie nie istnieje.

Wszystkie zdjęcia w tej i dwóch następnych częściach pochodzą z Grafik Google.

* * *

Kolegiata św. Jerzego jest głównym miejscem kultu dla mieszkańców zamku Windsor i przyległych terenów.

Założona w 1348 roku i przez wieki kilkukrotnie przebudowywana. Ma status tzw. „Royal Peculiar” – podlega wyłącznie monarsze, nie zaś diecezji, w której się znajduje.

Nierozerwalnie związana z ceremoniami Wielce szlachetnego Orderu Podwiązki (Most Noble Order of the Garter): jednego z najstarszych bractw rycerskich średniowiecznej Europy. Jest to duchowa siedziba kawalerów tego Orderu.

Tak bractwo, jak i kaplica powstały w tym samym czasie, z inicjatywy króla Edwarda III. W jego zamyśle, Order Podwiązki miał być takim rzeczywistym odpowiednikiem Okrągłego Stołu z legend arturiańskich, ucieleśnieniem rycerskich ideałów, które od dziecka fascynowały Edwarda.

Jako że kaplica św. Jerzego istnieje dopiero od XIV wieku, pierwszy udokmentowany królewski ślub w Windsorze (Henryka I z 18-letnią Adelizą w 1121) raczej na pewno odbył się na samym zamku.

W późnym średniowieczu, kaplica była popularnym celem pielgrzymek. Za czasów Angielskiej Wojny Domowej (I poł. XVII wieku), została ona splądrowana i spalona przez wojska parlamentu, które z zamku Windsor uczyniły swoją główną siedzibę.

Największą popularność tego miejsca datuje się wszakże od początku epoki wiktoriańskiej, w szczególności zaś po roku 1861 i śmierci ukochanego męża Wiktorii, księcia Alberta.

Dwa lata później, w kaplicy odbył się ślub przyszłego Edwarda VII z Aleksandrą Duńską.

Poza powyższym najważniejszym, mury kaplicy były na przestrzeni lat świadkiem jeszcze kilku(nastu) innych ślubów w rodzinie królewskiej. Między innymi:

w 1866, księżniczki Heleny Koburg z duńskim księciem Christianem ze Szlezwika-Holsztynu;

w 1871, księżniczki Ludwiki i księcia Argyll;

w 1879, księcia Connaughtu Artura z księżniczką pruską Luizą Małgorzatą;

w 1882, księcia Albany Leopolda z księżniczką Heleną Waldeck-Pyrmont;

w 1891, księżniczki Marii Luizy ze Szlezwika-Holsztynu (córki Heleny Koburg) z księciem Aribertem Anhalckim;

w 1904, księżniczki Alicji z Albany z księciem Aleksandrem Teck;

w 1905, księżniczki Małgorzaty z Connaughtu (córki księcia Artura) z późniejszym królem Szwecji Gustawem VI Adolfem (dziadkowie obecnego króla Szwecji);

w 1999, hrabiego Wessexu Edwarda z Zofią Rhys-Jones;

w 2005, księcia Walii Karola z Camillą Parker-Bowles.

* * *

Teraz oprowadzę Was po całej kaplicy i wskażę miejsca pochówku wybranych monarchów. Pochowanych jest tam bowiem tyle osób, że nie sposób zająć się wszystkimi w takim wpisie jak ten.

Zaczniemy od tych, którzy spoczywają…

Pod ołtarzem:

EDWARD IV YORK

Król Anglii w latach 1461-1483. Chociaż w 1470 na krótko stracił tron na rzecz chorego psychicznie rywala Henryka VI Lancastera (również tutaj pochowanego), i tak panował ponad 20 lat.
Z początkiem 1483 roku stan zdrowia Edwarda zaczął się stopniowo pogarszać. Edward IV zmarł 9 kwietnia 1483. Jego następcą został syn: niekoronowany Edward V.

ELŻBIETA WOODVILLE

Królowa Anglii u boku męża Edwarda IV. Było to małżeństwo dosyć kontrowersyjne jak na ówczesne czasy, bowiem Woodville’owie niewiele wśród arystokracji znaczyli.
Znana jako: Królowa-Wdowa (po śmierci męża, pod trwającymi kilka miesięcy rządami syna Edwarda V); Dame Elisabeth Grey (po drugim mężu, za panowania Ryszarda III) i znów Królowa-Wdowa za rządów Henryka VII.

Zmarła 8 czerwca 1492 w Opactwie Bermondsey. Mszę Świętą pogrzebową odprawiono na zamku Windsor. Elżbieta spoczywa u boku męża.

EDWARD VII KOBURG

Król Zjednoczonego Królestwa i cesarz Indii od 22 stycznia 1901 do śmierci. Ten najstarszy syn królowej Wiktorii przez całe życie był nałogowym palaczem. Pod koniec życia zmagał się z przewlekłym zapaleniem oskrzeli.
6 maja 1910, król doznał kilku ataków serca w krótkich odstępach czasu. Uparcie jednak odmawiał położenia się do łóżka. O 23:30 Edward stracił przytomność. Odszedł 15 minut później.
O nim samym oraz o jego pogrzebie opowiadałem Wam już tutaj. Świadkowie opisywali to wydarzenie jako największe, a zarazem ostatnie takie zgromadzenie koronowanych głów w jednym miejscu.

ALEKSANDRA DUŃSKA

Królowa Zjednoczonego Królestwa i cesarzowa Indii u boku męża Edwarda VII. W wieku 16 lat została wybrana na żonę dla niego. Ślub wzięli półtora roku później, w 1863.
Księżniczka była uwielbiana przez poddanych, którzy nazywali ją „Różą Anglii” (po roku 1997, tytuł ten przylgnął do księżnej Diany).

Po śmierci męża oraz wstąpieniu na tron syna: Jerzego V, Aleksandra znana była jako Królowa-Matka.
W ostatnich latach życia cierpiała na problemy z mową i pamięcią. Zmarła na atak serca 20 listopada 1925 w Sandringham. Została pochowana w misternie wykonanym grobie u boku Edwarda.

Ciąg dalszy zwiedzania kaplicy w części drugiej…

Reklamy

Posted on 14 września 2018, in BREATAINE MOIRE, ENGLALAND. Bookmark the permalink. 27 Komentarzy.

  1. Podoba mi się architektura tego typu budynków. Nie wiem sam czemu… Świetna, edukacyjna notka. Dzięki! 🙂

  2. A dla mnie najważniejsza jest architektura i klimat miejsca, a nie splendor z powodu znanych i bogatych…ale dla Ciebie szacun za przygotowanie notki 🙂

  3. Dołączam i mój szacun….
    🙂

  4. Tam musi być pięknie. Chciałabym tą katedrę zobaczyć kiedyś na własne oczy:)
    pozdrawiam serdecznie znad filiżanki kawy:)

  5. Dziękuję za oprowadzenie po tak wyjątkowym miejscu.
    Znów wzbudziłeś mój podziw swą pracowitością, sumiennością i oczywiście wiedzą merytoryczną. Pozdrawiam powakacyjnie!

  6. Jak byłam na wycieczce w Wielkiej Brytanii to katedra była w planie zwiedzania

  7. Lubię, kiedy rozpoczynasz dłuższe cykle. Zawsze się wtedy czegoś ciekawego dowiem.
    Pozdrawiam

    • Cieszę się bardzo! Zawsze mi się wydaje, że dłuższe cykle są właśnie zbyt długie i Czytelnicy się nudzą 😉 Ten będzie miał jeszcze dwie części.

      Oprócz tego mamy trwające wciąż cykle: z celtyckiego kalendarza, oraz Prowincje dawnej Irlandii 🙂

  8. Jak zawsze u Ciebie, wiedza wiedzą, ale podziwiam Twoją pasję, Celcie.
    Serdeczności zasyłam

  9. Wiesz, że jestem rozdyskutowany, więc na początku powiem, że świetny tekst, bardzo interesująco rozplanowany.
    Ale muszę wrzucić łyżkę dziegciu w beczkę Twojego miodu, napisałeś, że niepodlinkowałeś osób, których nie ma w Wikipedii – Celcie, tam nie ma Księcia Karola? Tak na rybkę sprawdziłem Edwarda (hrabiego Wesseksu” i jest TU, z pozdrowieniami

Rozmowy pod Wielkim Dębem...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogerów lubi to: