Zadziwiająca „Dziewiątka”…

an Luan, an 16ú lá d’Fheabhra 2015

W dniu jutrzejszym (17.02.), Moja Polanka – to szczególne miejsce spotkań, rozmów, podróży w czasie i przestrzeni – zaczyna dziewiąty rok życia. Kolejną już rocznicę spędzam z Wami i kolejny raz odczuwam zdziwienie.

Że to Miejsce przetrwało tyle lat. Na początku nie byłem wcale pewien, czy będzie istnieć chociażby jeden rok, a co dopiero, że bedzie tych lat dziewięć. Żywot przytłaczającej większości blogów jest tak krótki, że rzadko kiedy zapadają one czytelnikom w pamięć. A jeśli już, to bynajmniej nie z powodu jakichś szczególnych treści. Polanka też na kolana nie powala (przynajmniej Jej Autora), a jednak to wszystko jakoś trwa i końca nie widać…

Odczuwam zadziwienie faktem, że Ono wciąż istnieje i stale się rozwija, że Wy wciąż tu jesteście. Mało tego: że jest Was coraz więcej!

* * *

Doskonałym tego przykładem jest przybyła tu w Nowy Rok Agnieszka. Nowa Czytelniczka na Nowy Rok – dobra wróżba, nie sądzicie?

Nazwa Jej bloga to: „Mycaffetime”, czyli: „Moja chwila z kawą”. I rzeczywiście. Czytając Ją, ma się wrażenie obecności w takiej małej, uroczej kafejce. W tle ktoś cicho gra na gitarze lub pianinie, a przy stołach ludzie pogrążeni w rozmowie… Owe wrażenie potęguje jeszcze ciepła, stonowana szata kolorystyczna. Ogólnie bardzo kameralnie, przytulnie i ciekawie.

Świat Agnieszki jest trochę podobny do mojego – Ona też pisze o wszystkim tym, co Ją interesuje, wzrusza i porusza. Czasami całkiem poważnie, a niekiedy „z lekkim przymrużeniem oka”.

* * *

Odczuwam zadziwienie faktem, że stale mam tutaj coś do opowiedzenia, że Was to ciekawi i czekacie na to…

To wszystko dla Was i dzięki Wam, Kochani. Powtarzam to od samego początku i powtarzać będę. Ani bloger, ani jego „dzieło” nie istnieją sami dla siebie, a jeśli ktoś twierdzi inaczej, jest w mylnym błędzie 😉

To dla Was i dzięki Wam co kilka dni pojawia się tutaj coś nowego. Wasza obecność i pozytywny feedback są dla mnie ogromną motywacją do ciągłego rozwoju, na Polance i poza nią.

* * *

Blogi i blogerzy istnieją przede wszystkim dla czytelników, mają generować ruch i zainteresowanie. Inaczej cała idea pisania bloga mija się z celem. Gwoli prawdy muszę jednak dodać, że sam również odczuwam satysfakcję pomieszaną z odrobina dumy.

Satysfakcję, bo mogę tutaj rozwijać i pielęgnować swoją celtycką pasję. Bo szukając nowych tematów dla Was, samemu uczę się czegoś nowego. Gdyby nie Polanka, moja wiedza w temacie byłaby o wiele uboższa i dużo mniej precyzyjna.

Dumę, bo czuję dumę i wzruszenie, widząc każdy nowy komentarz. Bo wiem, że ten Blog na przestrzeni tylu lat ma już swoje stałe miejsce w Waszych sercach i przeglądarkach 🙂

* * *

Niektórzy z Was są ze mną od samego początku. Jak dwie z trzech pierwszych moich blogowych Czytelniczek – Myshka (obecna od września 2007), czy Consilka, która pojawiła się niedługo po Niej.

Są osoby takie jak Frytka: obecna dopiero od roku, a jakby była tu od zawsze.

Do tej samej kategorii zaliczyć można Frau Be, Elaję, Vulpiana czy JanToniego.

Są również tacy jak Torlin, Stokrotka, Szczurek, czy Wachmistrz – znakomitości, których obecność tutaj nie ma już początku i mam nadzieję, że nie będzie mieć też końca.

W każdym razie, bez ani jednej osoby widniejącej na liście blogów po prawej, Moja Polanka nie byłaby taka, jak jest. Zawsze to powtarzam i powtarzać będę.

Niezmiernie cieszy mnie w tym wszystkim fakt, iż już od jakichś paru lat, każdą Polankową rocznicę świętujemy w mniej więcej stałym składzie. Mam nadzieję, że tak pozostanie… 🙂

* * *

Dziewiąte Urodziny Bloga nie kończą się na powyższej notce. To był w zasadzie tylko taki wstęp. Wstęp do zapowiadanych i obiecanych Wam porządków, które już rozpocząłem poza blogiem i którym poświęcę oddzielną notkę. Cierpliwości, Kochani…

A póki co – serdecznie Wszystkim dziękuję za to, że tu jesteście 🙂 Go raihb maith agat! 

Reklamy

Posted on 16 lutego 2015, in Polecane/Polankowe. Bookmark the permalink. 57 komentarzy.

  1. cieszę się, że trafiłam na Polankę i noskiem lekko pociągam i łezkę ocieram, bo siem wzruszyłam widząc imię me wśród innych… 🙂
    najlepszości Celcie i kolejnych lat z nami … 🙂

  2. Vulpian de Noulancourt

    1. Najważniejsze, że Ty odczuwasz satysfakcję i dobrze się bawisz prowadząc ten blog. On właśnie po to jest. A goście przychodzą na gotowe – podziwiać rezultat pracy. Dziewięć lat to szmat czasu i życzę wielu szczęśliwych powrotów takich dni – kolejnych rocznic.
    2. Ja trafiłem tu od Wachmistrza, bo pokładam ufność w jego wyborach.
    Pozdrawiam

  3. Jantoni341.blogspot.com

    W przyszłym roku jest dziesiątka,
    życzę wiele z tego wątka!

  4. szczur z loch ness

    Osiem lat, to sporo czasu nawet w realnym życiu, a cóż tu mówić o himerycznej i wielce rozbrykanej wirtualności. Niewiele blogów z tamtego okresu trwa nadal, zwykle już na innych portalach ale nie zapominajmy, że Onet doprawdy wiele oczynił aby tak właśnie się stało. Nie zmienia to faktu, że aby blog przetrwał, Autor musiał mieć jakiś pomysł, na tyle nośny, że zapewnił zainteresowanie prezentacją niezależnie od upływających lat. Myślę tak sobie, że w tym tkwi największa wartość Polanki, że nic tu się nie dzieje pod publiczkę. Wątek celtycki, jest sam w sobie ciekawy ale zmierzam do tego, że bez Celta zwanego Piotrem, też szybko by się wypalił. Polanka to jakaś całość, jakiś pomysł i konsekwentna realizacji. Śmiem twierdzić, że tego brakuje więszości blogów, stąd tak szybko znikają, bo stają się niestrawne nawet dla samych autorów :-))))
    Wiele rocznicowych serdeczności mknie z Krainy Loch Ness

    • To wszystko o czym mówisz, jest zasługą tyleż mojej pracy tutaj za kulisami, ile i tematów, które znajduje, oraz Czytelników chcących to wszystko czytać 🙂 Cała moja praca, moje poszukiwania, byłyby niewiele warte, jakby nikt nie chciał tego czytać…

      Z „publiczką” też masz rację. Piszę tylko wtedy, kiedy mam o czym.

      Dziękuję za życzenia i mam nadzieję, że nadal będziesz mi towarzyszyć przez te kolejne lata, Przyjacielu 🙂 Niezależnie od tego, ile ich będzie…

  5. Błożesz Ty mój… Jakby powiedziała ciocia Stasia z Klanu – jakaż to kupa czasu! Poczuj się, jakbyś już 9-letnie dziecko miał, to byś je w tym roku do Komunii posyłał – taki to szmat czasu! To wiesz, czego Ci życzę? No. Żebyś to dziecko pasem po tyłku 18 razy na osiemnaste urodziny wylał 😉 :*

    • 😀 Błożesz Ty mój… Nie myślałem, że ktoś jeszcze Ciocię Stasię pamięta 😉 Dziękuję Siostrzyczko… A co do tej 18-stki, się zobaczy. Takie to moje Dziecię dobre i grzeczne, że szkoda go lać pasem 😉

  6. Niech się kręci przez następne lata, dla przyjemności Autora i jego Gości, do których mam okazję też się zaliczać. Skąd tu trafiłem pierwszy raz już nie pamiętam, ale na pewno w poszukiwaniu inspiracji muzycznych. 🙂
    Później trudno mi było trafić, bo pamięć mam „dobrą ale krótką” i za nic sobie przypomnieć nie mogłem – wróciłem albo od Wachmistrza, albo Sokoła – tego już też nie pamiętam, ale przemyślnie sobie link zapisałem!!! 😀 😀 😀
    Zdrowia do dalszego pisania!!! 😀

  7. Powinszować, Celcie :)) I tylko zapytam jak Linda w „Psach”: „Mojego końca czy Twego?”:))
    Kłaniam nisko:)

  8. Klik dobry:)
    Życzę kolejnej Dziewiątki! Jak blog będzie pełnoletni, to może i szampan się poleje…

    Powinszowania i serdeczne pozdrowienia.

  9. Nooo super, tyle czasu!!! Kolejnych 9-ciu równie udanych blogowych lat życzę, a przede wszystkim wielu radosnych i pełnych nadziei notek z cyklu „co u Celta słychać” – obyś miał co opisywać 🙂
    Buźka kochany, ja tu zawsze będę zaglądać (chociaż czasem po cichu, jak hobbit :))!

  10. STO LAT WŚRÓD PIĘKNYCH KOBIET!!! Czyli tutaj 😀

  11. gratulacje i wielu, wielu takich dziewiątek jeszcze 🙂

  12. Mam nadzieję ,Celcie, że nie przydreptałam na sam koniec:-)))
    Życzę Ci wielu pomysłów na pisanie ciągle ciekawych notek. Bo prawdziwych blogowych przyjaciół to z pewnością masz.
    Nawet jedną Babcię Stokrotkę:-)))
    Wszystkiego Najlepszego !

    • Nie na sam koniec, nie bój nic Stokrotko! 🙂

      Dzięki za Twoje życzenia i za to, że w ogóle jesteś na Polance już tak długo… 🙂

      I dobrze że przyjaciele są chociaż tu – w necie… Bo w realu nie ma ich już wcale…

  13. Nie przydreptałaś Stokrotko na sam koniec, bo ja jestem jeszcze za Tobą. Ale ostatni będą pierwszymi.
    Celcie, Sto Lat, Sto Lat, i najserdeczniejsze gratulacje.
    Ale będzie jeszcze kamyczek do ogródka, bo z częścią Twojego wpisu się nie zgadzam. Piszesz: „Blogi i blogerzy istnieją przede wszystkim dla czytelników, mają generować ruch i zainteresowanie. Inaczej cała idea pisania bloga mija się z celem”. Otóż całkowita nieprawda. Blog istnieje przede wszystkim dla jego twórcy, i prowadzony jest ze względu na jego wewnętrzną potrzebę. Poklask i uznanie wynika z prawdy bijącej z blogu, a nie z tego, że blog będzie usiłował „generować ruch i zainteresowanie”.. Inaczej mówiąc blog i jego treść są pierwotnymi w stosunku do czytających i komentujących, a ci z kolei odnajdują się po przeczytaniu treści notki, a nie z ruchu skierowanego w ich stronę. To nie jest gazeta, która musi mieć duży nakład.

    • Zgadzam się, że blog to nie gazetka… Ale jednak uważam, że byłoby po prostu nudno, gdybym pisał tylko „sobie a Muzom”. Wewnętrzna potrzeba wewnętrzną potrzebą, ale odzew jakiś też musi być 🙂

      Serdecznie dzięki że jesteś ze mną już tak długo…mam nadzieję, że zostaniesz na kolejne rocznice…

      • Nigdy nie będziesz pisał sobie a Muzom, jeżeli Twój blog powstanie z potrzeby twórczej, będzie miał wewnętrzną energię, jeżeli będziesz pisał z pasją i z szacunkiem dla czytelnika. Zawsze znajdą się internauci mający podobną wrażliwość do Twojej, i będzie ich bardzo boleć, jeżeli będziesz coś robić pod publiczkę. O wiele bardziej wolę 5 świadomych czytelników, którzy mają coś do powiedzenia i w ten sposób prowadzić niszowy blog, niż mieć 50 komentatorów piszących: „Ale to wspaniale napisałeś. Z przyjemnością przeczytałam (em)”.

  14. Sto lat dla bloga! 🙂
    Mój też niedawno obchodził 8 rocznicę od założenia. I rozumiem towarzyszące Ci w tym dniu emocje. 🙂

    Piękne lata, które kryją w sobie tyle magii, nas i prawdy o tym, jak zmieniamy się na przestrzeni tych lat.

    Życzę Ci kolejnych 9 lat, i kolejnych, i kolejnych 🙂

    • To wszystkiego najlepszego również i dla Twojego bloga, Ilonko! 🙂

      Niechaj „rumiane słowa” dalej się rumienią przez następne lata, poruszając serca i dusze Czytelników 🙂

      Dziękuję, że jesteś… Mam nadzieję, że zostaniesz ze mną na te kolejne rocznice 😉

  15. Nigdzie się nie wybieram, Celtusie. 🙂

    Muszę dbać o te osoby, które ze mną pozostały i które wraz ze mną cieszą się tym, że ciągle jestem wśród tych blogowych sfer.

    To naprawdę kawał dobrej roboty, o czym pewnie wiesz – tak być i pisać. Tyle lat!

    • Cieszy mnie to bardzo Ilonko 🙂 Szkoda byłoby stracić kogoś tak wrażliwego, romantycznego i utalentowanego 🙂

      Tak, to kawał roboty… A przy okazji trening systematyczności, wytrwałości i cierpliwości 😉

      • Mam nadzieję, że kiedyś swój talent będę mogła naprawdę okazać światu 😉

        Mnie najbardziej martwi brak czasu na bloga. Naprawdę go pochłania, jeżeli chce się ze wszystkimi zachować stały kontakt. A praca w dwóch placówkach, studia itp – to wszystko wymaga czasu.

  16. Zadziwiłeś mnie tak, że kolokwialnie rzecz ujmując zbieram szczękę z podłogi. Dziękuję za miłe słowa 🙂
    I gratuluję 9 lat blogowania!

    • Dziękuję, Aguś 🙂 Inni moi czytelnicy być może potwierdzą, że wszystkich nowych gości staram się jakoś godnie powitać 🙂 Mam nadzieję, że będziesz mnie często odwiedzać 🙂

  17. Jantoni341.blogspot.com

    Zamykam komentowanie
    mojego bloga, pozdrawiam!

  18. Do Wszystkich!

    Dziękuje za taki wysyp komentarzy tutaj oraz zyczenia 🙂 Kolejna notka będzie w okolicach Dnia Kobiet 🙂

Rozmowy pod Wielkim Dębem...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: