Tudorowie I: Życie wielkiego króla…

an Déardaoin an 15ú lá d’Eanáir, 2015

Niniejszy temat chciałbym serdecznie zadedykować Mantis. Pytała mnie o niego już w zeszłym roku…

* * *

W 1509 roku, władcą Anglii został Henryk VIII Tudor – jeden z najbardziej znanych, charakternych i pod każdym względem niezaspokojonych królów w historii.

Miał sześć oficjalnych żon (z których dwie zostały stracone) i mnóstwo nieoficjalnych kochanek „na boku” (a z tych związków co najmniej jednego nieślubnego syna). Co tam Doda, Rozenek, czy Siwiec – w czasach Henryka obecne brukowce naprawdę miałyby o czym pisać!

*

Gdy się prześledzi jego historię, takie powodzenie u płci pięknej wcale nie dziwi. W młodości H VIII uchodził za najprzystojniejszego faceta w królestwie. Pewien kronikarz zachwycał się nawet jego łydkami, które były ponoć „bardzo kształtne”.

Poza tym Henryk namiętnie uprawiał wszelkie sporty. Stąd jego atletyczna budowa. Johnathan Rhys-Myers, grający tę postać w serialu Dynastia Tudorów, znakomicie spełnił swoje zadanie.

Monarcha był mecenasem sztuki. Sam również przejawiał spore talenty literackie i kompozytorskie. To właśnie jemu przypisuje się stworzenie jednej z najładniejszych i najbardziej znanych angielskich ballad, do dzisiaj wielokrotnie przerabianej: Greensleeves

Był też pedantem, jeśli chodziło o codzienne posiłki – na przekór krążącej opinii, jakoby rzucał obgryzionymi kośćmi kurczaka podczas wystawnych bankietów.
W rzeczywistości nie cierpiał takich oficjalnych przyjęć; organizował je wyłącznie na wyjątkowe okazje, typu wizyty dygnitarzy. Jadał najczęściej w samotności lub w otoczeniu najbliższych dworzan, a każde danie dosłownie celebrował. Dokładnie mył ręce przed, w trakcie i po jedzeniu. 

W 1536 doznał on ciężkiego upadku podczas polowania. Zranił się w nogę. Niedostatecznie opatrzona rana zaczęła ropieć, a Henryk musiał ograniczyć aktywność fizyczną.
Kalectwo nie nauczyło go pokory – wręcz przeciwnie. Dlatego z czasem stał się takim, jakim go dzisiaj znamy z portretów i opowieści.

 * * *

Pierwszą żonę: hiszpańską księżniczkę Katarzynę Aragońską, Henryk przejął po przedwcześnie zmarłym bracie, Arturze. Z tego związku 18 lutego 1516 przyszła na świat córeczka Maria. Wkrótce potem, nasz bohater stracił głowę dla Anny Boleyn – siostry jednej ze swoich kochanek.

Ponadto Henryk obsesyjnie pragnął męskiego potomka, którego Katarzyna, pomimo kilku ciąż, nie zdołała mu zapewnić. Powszechnie uważano wtedy, iż kobieta na tronie stanowi zagrożenie dla stabilizacji kraju.

I tak, z panującego dotąd względnego Porządku począł się wyłaniać Chaos polityczno-religijny, jakiego świat nie widział!

Zakulisowe i bardziej jawne starania o papieskie unieważnienie małżeństwa z Katarzyną, albo chociaż uzyskanie specjalnej dyspensy (kolejnej zresztą, gdyż jedną już miał i tylko dzięki temu mógł wziąć kościelny ślub z żoną własnego brata…).

W grę wchodziły naciski, wywierane na Londyn ze strony cesarza rzymskiego. Tak się bowiem złożyło, że cesarz był bratankiem królowej, a zakładnikiem cesarza był Ojciec Święty.

Koniec końców, papież ekskomunikował Henryka, a parlament angielski w ekspresowym tempie uchwalił szereg ustaw powołujących do istnienia Kościół Anglikański.

* * *

Katarzynę odsunięto od władzy (otrzymała tytuł: Księżna-wdowa Walii; zmarła 7 stycznia 1536), a księżniczka Maria stała się dzieckiem z nieprawego łoża i ledwie lady Marią.

Arcybiskup Canterbery udzielił Heniowi kolejnego ślubu, z Anną Boleyn, przy której chwilę się tutaj zatrzymamy.

Pomimo bujnego życia miłosnego, Henryk VIII był w sumie bardzo pruderyjny.
Owa cecha stała się szczególnie widoczna, kiedy królowi udało się w końcu zaciągnąć Annę do łóżka. Świeżo poślubiona małżonka wprawiła go w osłupienie swoimi…hmm…umiejętnościami, powiedzmy. Podobno pokazała mu Kamasutrę w praktyce…

A już całkiem odebrało Henrykowi mowę, kiedy odkrył że (wbrew temu, co mu się wydawało) jego ukochana najpewniej wcale nie była dziewicą! 😀

Jakiś czas potem, Anna zaszła w ciążę i 7 września 1533 znowu pech – druga córka, tym razem Elżbieta. Po kolejnej ciąży zakończonej poronieniem i długotrwałej kłótni z tego powodu, wściekły król posłał swoją żonę na szafot.  

Elżbieta nigdy tego ojcu nie wybaczyła. Aż do śmierci nosiła na palcu pierścionek z portretem matki.

A ojciec zaręczył się następnie z panią, z którą romansował jeszcze w czasie poprzedniego małżeństwa: Jane Seymour.

* * *

Ta wreszcie spełniła jego oczekiwania – 12 października 1537 urodził się Edward. Poród był długi i bolesny. Jane zmarła dwanaście dni później wskutek gorączki.

Zmieniono porządek sukcesji i jedyny prawny syn 46-letniego władcy stanął jako pierwszy w kolejce do tronu, przed przyrodnim rodzeństwem. Po śmierci ojca dekadę później zaczął panować jako szósty król o tym imieniu. 

Wychowany na gorliwego protestanta Edward VI był dzieckiem nad wiek rozwiniętym intelektualnie, lecz niestety bardzo chorowitym. Współcześni lekarze podejrzewają kiłę wrodzoną lub może gruźlicę.

Rządził tylko parę lat i w 1553, jego miejsce zajęła najstarsza siostra, Maria: zdeklarowana katoliczka. Stanowi ona bezpośredni łącznik z interesującą nas epoką. Ale o tym to już w części drugiej…

Advertisements

Posted on 15 stycznia 2015, in Breataine Moire and tagged . Bookmark the permalink. 23 komentarze.

  1. ha ha ha, jak widzę, nawet w tamtych czasach, niektóre kobiety, potrafiły więcej niż niejeden mężczyzna, ale akurat z tej wiedzy, Henryk powinien być zadowolony… tak myślę… 🙂
    miłego dzionka Celcie…

    • To jedno się chyba nie zmieniło i raczej nigdy nie zmieni – zawsze miałyście na nas jakiś sposób 😉

      A z tej wiedzy to i owszem…sądzę, że każdy facet byłby zadowolony 🙂

  2. Jantoni341.blogspot.com

    Przy takim stopniu władzy,
    z każdą sobie poradził.

  3. Mniemam, ze atrakcyjność Henryka była wprost proporcjonalna do jego korony i władzy – wszak władza jest bardzo sexi! 🙂
    A tak w ogóle, to ten wielki władca nieźle namieszał jako zwykły drań – tak to się dobre chęci czasami ze skutkami nieco różnią. 🙂

  4. No i pomyśleć Celcie, że wcale się nie umawialiśmy, a ja też o poczynaniach okrutnego Henryka VIII pisałam.
    Ale nie mam o nim dobrego zdania.

    Pozdrawiam serdecznie:-)

  5. Vulpian de Noulancourt

    Jakoś nie potrafię wykrzesać w sobie sympatii dla tego króla. No ale ja hołduję nierealnej zasadzie: „komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie”.
    Pozdrawiam

  6. szczur z loch ness

    Że też się temu Heniowi chciało, mno podziwiam 🙂
    Serdeczności z Loch Ness
    🙂

  7. RudeJestPiękne

    Generalnie historycy nie są zgodni, co do powodów zerwania Henryka z Rzymem. Nie tylko chodziło o męskiego potomka, którego mógł mieć z Anną. Chodziło też o pusty skarbiec, który miały zasilić (i zasiliły) wcielone do korony majątki i ziemie duchownych katolickich. Plus klasztory i ich majątek. Nie be znaczenia były tu namowy Cromwella, który od dawna pragnął uwolnić się od papieskiej dominacji.

    I pacz. Wszystkie państwa, które w jakimś momencie w historii z Rzymem zerwały jakoś teraz są bogate. Zbieżność przypadków?^^

    • Henryk konfiskował ziemie i nadawał je ponownie, czyniąc z uprzednio wolnych i niezależnych ludzi swoich poddanych. Pisałem o tym w jednej z wcześniejszych notek 🙂

      Natomiast jako główny powód zerwania z Rzymem od zawsze słyszałem papieski brak zgody na rozwód z Katarzyną…

      Dziękuję bardzo za Twój ciekawy komentarz 🙂 Witam serdecznie na Polance! Rozgość się i wpadaj częściej…

  8. No widzę tu pewną złośliwość losu, bo Heniek robił wszystko, żeby córa na tronie nie zasiadła, a jednak udało się to Mary i jej siostrze Elżbiecie. Teraz wiem skąd pochodzi „Krwawa Mary”. Pozdrawiam. 🙂

  9. Klik dobry:)
    Ballada jest mi znana, ale nie wiedziałam, kto może być jej twórcą.
    Pozdrawiam serdecznie.

  10. Krótko, ” z przymrużeniem oka” a tak rzeczowo. Może gdyby tak na lekcji historii, to i zainteresowanie uczniów byłoby większe.

  11. A teraz po rewelacjach genetycznych okazuje się, że królowa Elżbieta nie ma prawa do tronu…

Rozmowy pod Wielkim Dębem...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: